این‌ دارو مهار كننده‌ آنزیم‌ انیدراز كربنیك‌ است‌. احتمال‌ دارد تجمع‌ دی ‌اكسید كربن‌ در مغز (بواسطه‌ مهار آنزیم‌ انیدراز كربنیك‌) مسئول‌ اثر ضد صرعی‌ این‌ دارو باشد.

جذب‌ خوراكی‌ كامل‌ دارد و بصورت‌ تغییر نیافته‌ از طریق‌ كلیه‌ها دفع‌می‌شود.

در صورت‌ وجود نارسایی‌ شدید كبدی‌، نارسایی‌ كلیه‌، كاهش‌ سدیم‌ یا پتاسیم‌ خون‌، اسیدوزهیپركلرمیك‌ و حساسیت‌ به‌ سولفونامیدها كلیه‌، نباید مصرف‌ شود.

این‌ دارو معمولا برای‌ مدت‌ طولانی‌ تجویز نمی‌شود. در غیر اینصورت ‌شمارش‌ عناصر خونی‌ و كنترل‌ غلظت‌الكترولیت‌های‌ پلاسما باید انجام‌ شود. در انسداد ریوی‌ و سالمندان‌ با احتیاط مصرف‌ شود.

پارستزی‌، هیپوكالمی‌، كاهش‌ اشتها، خواب‌ آلودگی‌ و افسردگی‌، گهگاه‌ بثورات‌ جلدی‌، اختلالات‌ خونی‌ و سنگ‌های‌ كلیوی‌ از عوارض‌ جانبی‌ این‌دارو محسوب‌ می‌شوند.

اسید استیل‌ سالیسیلیك‌ با كاهش‌ دفع‌ استازولامید احتمال‌ مسمومیت‌ با استازولامید را افزایش‌ می‌دهد. استازولامید دفع‌ كینیدین ‌را كاهش‌ داده‌ و موجب‌ افزایش‌ غلظت‌ پلاسمایی‌ آن‌ می‌گردد. این‌ دارو احتمالا خطر استئومالاسی‌ ناشی‌ از بعضی‌ از داروهای‌ ضد صرع‌ مثل‌ فنی‌توئین‌ را افزایش‌ می‌دهد. مصرف‌ همزمان ‌استازولامید با كورتیكو استروئیدها، گلیكوزیدهای‌ قلبی‌، سیكلوسپورین‌، مقادیر زیاد داروهای‌ آگونیست‌ گیرنده‌ بتا دو مثل‌ ریتودرین‌، سالبوتامول‌ و تربوتالین‌ خطربروز هیپوكالمی‌ را زیاد می‌كند. این‌ دارو دفع‌ لیتیوم‌ را زیاد می‌كند.

1 ـ چون‌ این‌ دارو ممكن‌است‌ سبب‌ خواب‌آلودگی‌، سرگیجه‌، منگی ‌و خستگی‌ شود، در رانندگی‌ و كار با وسایلی‌ كه‌ نیاز به‌ هوشیاری‌ كامل‌ دارند، احتیاط شود.

2 ـ بهتر است‌ از تزریق‌ داخل‌ عضلانی‌ آن‌ اجتناب‌ شود.

بزرگسالان‌: مقدار 1 g/day ـ0/25 از راه‌خوراكی‌ یا تزریق‌ داخل‌ وریدی‌ در درمان‌صرع‌ و یا گلوكوم‌ در مقادیر منقسم‌مصرف‌ می‌شود.

كودكان‌: مقدار mg/kg 30 ـ 8 حداكثر mg/day 750 مصرف‌ می‌شود.