به‌عنوان‌ داروی‌ ضداسهال‌، زغال‌ فعال‌ شده‌ بسیاری‌ از محركهایی‌ را كه‌ موجب‌ اسهال‌ و ناراحتی‌ گوارشی‌ می‌شوند، جذب‌ سطحی‌ می‌كند. به ‌عنوان ‌پادزهر این‌ دارو مواد سمی‌ خورده‌ شده‌ را جذب‌ سطحی‌ كرده‌ و مانع‌ از جذب‌ آنها در معده‌ و روده‌ می‌شود.

این‌ دارو از مجرای‌ گوارش‌ جذب‌ نمی‌شود و متابولیزه‌ نیز نمی‌گردد. راه‌ اصلی‌ دفع‌ آن‌ از طریق‌ مدفوع‌ است‌. حداكثر اثر درمانی‌ چنانچه‌ دارو طی‌ 30 دقیقه‌ پس‌ از بلع‌ ماده‌ سمی‌ تجویز گردد، حداكثر اثر درمانی‌ حاصل ‌می‌گردد.

ـ مصرف‌ دارو ممكن‌ است‌ موجب‌ بروز تهوع‌ و استفراغ‌ گردد كه‌ ممكن‌ است‌ در موارد بلع‌ مواد سوزاننده‌ یا هیدروكربن‌های‌ فرار خطرناك‌ باشد.

2 ـ مصرف‌ طولانی‌ این‌ دارو برای‌ رفع‌ ناراحتی‌های‌ گوارشی‌ كودكان‌ زیر 3 سال‌، ممكن‌ است‌ سوء تغذیه‌ ایجاد نماید.

زغال‌ فعال‌ می‌تواند داروهای‌ موجود در لوله‌ گوارش‌ را جذب‌كند. جذب‌ استیل‌ سیستئین‌ خوراكی‌ و شربت‌ ایپكا را كاهش‌ می‌دهد. لذا در مواردی‌ كه‌ مصرف‌ هر دو دارو لازم‌ است‌ توصیه‌ می‌شود كه‌ زغال‌ را فقط پس‌ از اتمام‌ استفراغ‌ تجویز كرد. زغال‌ را نباید با شیر یا شربت‌ مخلوط كرد زیرا ظرفیت‌ جذب‌ با آن‌ كاهش‌ می‌یابد.

1 ـ دارو در ظرف‌ در بسته‌ نگهداری‌ شود.

2 ـ اگر قبلا به‌ مسموم‌ شربت‌ ایپكا داده‌شده‌ است‌، بعد از بروز استفراغ‌ از این‌ دارو استفاده‌ شود.

3 ـ استفاده‌ طولانی‌ مدت‌ این‌ دارو به‌ عنوان ‌ضد نفخ‌ توصیه‌ نمی‌گردد.

4 ـ این‌ دارو رنگ‌ مدفوع‌ را سیاه‌ می‌كند، اگرچه‌ این‌ مسأله‌ از نظر درمانی‌ اهمیت‌ندارد.

5 ـ از مصرف‌ همزمان‌ با سایر داروها خودداری‌ شود.

بزرگسالان‌: در مسمومیت‌ حاد مقدار 100 g ـ 30 گرم‌ ( g/kg 2 ـ 1) به‌ صورت‌ سوسپانسیون‌ در آب‌ مصرف‌ می‌شود. در درمان‌ اسهال‌، مقدار 520 میلی‌گرم‌ مصرف‌ می‌شود كه‌ برحسب‌ نیاز، هر 30دقیقه‌ تا یكساعت‌ تكرار می‌شود، حداكثر مقدار مصرف‌ در این‌ موارد 4 g/day می‌باشد. به‌عنوان‌ ضد نفخ‌، مقدار 4 - 1گرم‌ از دارو سه‌ بار در روز بعد از غذا مصرف‌ می‌شود.