• موارد مصرف |
آمانتادین داروی كمكی در درمان بیماری پاركینسون (اما نه در علائمخارج هرمی ناشی از داروها)، بوده و در پیشگیری از ابتلای به انواعی از آنفلوآنزا (ضد ویروس) سودمند است. |
• مکانیسم اثر |
مكانیسم اثر دارو مشخصنیست، اما ممكن است با تأثیر بر ساخت، آزادسازی یا بازجذب دوپامین، عملكرد سیستم دوپامینرژیك را تقویت كند. به عنوان ضد ویروس آنفلوانزا به نظر میرسد از Uncoating ویروس جلوگیری میكند. |
• فارماکوکینتیک |
آمانتادین از دستگاهگوارش جذب میشود. نیمه عمر آن بین2-4 ساعت است. بخش عمده دارو به صورت تغییر نیافته از ادرار دفع میشود. |
• موارد منع مصرف |
این دارو در مبتلایان به صرع، با سابقه اولسرپپتیك و در افراد با نارسایی شدید كلیه منع مصرف دارد. |
• هشدارها |
1 ـ بر روی اعمالی كه نیاز به دقت و مهارت دارند، مثل رانندگی، ممكن است تأثیر بگذارد. 2 ـ در موارد زیر با احتیاط فراوان تجویز شود: نارسایی كبدی یا كلیوی، نارسایی احتقانی قلب، حالات توهم، سالمندان. |
• عوارض جانبی |
بی اشتهایی، تهوع، عصبی شدن، ناتوانی در تمركز، بی خوابی، گیجی، تشنج، توهمات، گوشهگیری، تاری دید، اختلالات گوارشی و ادم محیطی از عوارض جانبی دارو هستند. |
• تداخل های دارویی |
این دارو زمانی كه همزمان با بسیاری از داروها مصرفگردد میتواند در جذب آنها مداخله كند و بنابراین باید از لحاظ مقدار مصرف و زمان مصرف مورد دقت بیشتری قرار گیرد. به طور كلی باید به بیمار توصیه نمود از مصرف سایر داروها طی 2 ـ 1 ساعت پساز مصرف آنتاسیدها خودداری كنند. |
• نکات قابل توصیه |
1 ـ از قطع ناگهانی دارو اجتناب شود. 2 ـ این دارو اثرات ضد پاركینسونی بسیار كمی دارد. تعداد كمی از بیماران از این دارو سود میبرند زیرا نسبت به اثرات آنتحمل حاصل میشود. مزیت دارو ایناست كه تقریبا عاری از عوارض جانبی جدی است. |
• مقدار مصرف |
مقدار mg/day 100 كه بعد از یك هفته به 100 میلیگرم دو بار در روز افزایش مییابد، مصرف میشود. دومین دفعه مصرف روزانه نباید بعد از ساعت 4بعد از ظهر انجام شود. این دارو معمولا همراه سایر داروهای ضد پاركینسون استفاده میشود. |
• اشکال دارویی |
Capsule: 100 mg |