به اینجا مراجعه کنید

به اینجا مراجعه کنید

این‌ دارو نباید درصورت‌ ابتلای‌ بیمار به‌ میاستنی‌ گراو مصرف‌ شود.

فاصله‌ بین‌ دفعات‌ مصرف‌ دارو در بیماران‌ مبتلا به‌ عیب‌ كار كلیه‌ باید افزایش‌ یابد.

آسیب‌ بخش‌ حلزونی‌ گوش‌، مسمومیت‌ برگشت‌پذیر كلیه‌، بندرت‌ كاهش‌ منیزیم‌ خون‌ به ‌ویژه‌ در مصرف‌ طولانی‌ مدت‌ و كولیت‌ پسودوممبران‌ از عوارض‌احتمالی‌ این‌ دارو هستند.

در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌ آمینوگلیكوزیدها باسفالوسپورین‌ها (به‌ویژه‌ سفالوتین‌)، آمفوتریسین‌، سیكلوسپورین‌ و داروهای‌سیتوتوكسیك‌، خطر بروز مسمومیت‌كلیوی‌ (و احتمالا مسمومیت‌ گوشی‌) افزایش‌ می‌یابد. مصرف‌ همزمان‌ آمینوگلیكوزیدها با وانكومایسین‌ خطر بروز مسمومیت‌ گوشی‌ و كلیوی‌ را افزایش‌می‌دهد. مصرف‌ همزمان‌ آمینوگلیكوزیدها با نئوستیگمین‌ و پیریدوستیگمین‌، اثر این ‌داروهای‌ كولینرژیك‌ را كاهش‌ می‌دهد. مصرف‌ همزمان‌ آمینوگلیكوزیدها با داروهای‌ مسدد عصب‌ ـ عضله‌ ممكن‌ است‌ موجب‌ ضعف‌ بیشتر عضلات‌ اسكلتی‌، ضعف‌ تنفس‌ و حتی‌ آپنه‌ شود. خطر بروز مسمومیت‌ گوشی‌ در صورت‌ مصرف ‌آمینوگلیكوزیدها با داروهای‌ مدر گروه‌ لوپ‌ ممكن‌ است‌ افزایش‌ یابد. از مصرف‌ همزمان‌ دو یا چند آمینوگلیكوزید با یكدیگر و مصرف‌ همزمان‌ این‌ داروها با كاپرئومایسین‌ باید خودداری‌ كرد، زیرا خطر بروز مسمومیت‌ گوشی‌ و كلیوی‌ و انسداد عصب‌ ـ عضله‌ ممكن‌ است‌ افزایش ‌یابد.

1 ـ از آنجا كه‌ دفع ‌آمینوگلیكوزیدها عمدتا كلیوی‌ است‌ و غلظت‌ این‌ داروها در ادرار زیاد خواهد بود، بیمار باید به‌ اندازه‌ كافی‌ آب‌ یا مایعات‌ مصرف‌ كند تا غلظت‌ زیاد دارو موجب ‌آسیب‌ به‌ مجاری‌ ادراری‌ نشود.

2 ـ از آنجا كه‌ احتمال‌ تشكیل‌ كمپلكس‌ بین ‌آمیكاسین‌ و سایر داروها وجود دارد، مخلوط كردن‌ این‌ دارو با سایر داروها در یك‌ محلول‌ توصیه‌ نمی‌شود.

بزرگسالان‌:

مقدار 5 mg/kg هر 8 ساعت‌ یا 7/5 mg/kg هر12 ساعت‌ به‌ مدت‌ 10 ـ 7 روز از راه‌ عضلانی‌ یا انفوزیون‌ آهسته‌ وریدی‌، تزریق‌ می‌شود. در عفونتهای‌ باكتریایی ‌ساده‌ مجاری‌ ادراری‌، 250 میلی‌ گرم‌ هر12 ساعت‌ از راه‌ عضلانی‌ یا انفوزیون ‌وریدی‌ مصرف‌ می‌شود.

كودكان‌:

در نوزادان‌ نارس‌، ابتدا 10 mg/kg و سپس‌7/5 mg/kg هر 24 ـ 18 ساعت‌ به‌ مدت‌ 10 ـ 7 و روز در نوزادان‌، 10 mg/kg و سپس‌ 7/5 mg/kg هر 12 ساعت‌ به‌ مدت‌ 10ـ 7 روز تزریق‌ عضلانی‌ یا انفوزیون ‌وریدی‌ می‌گردد.