• موارد مصرف |
آمی تریپتیلین برای درمان بیماری افسردگی بخصوص وقتی كه تسكین روانی مورد نیاز باشد و نیز شب ادراری كودكان تجویز میشود. |
• مکانیسم اثر |
از طریق مهار برداشت مجدد نوراپینفرین و سروتونین توسط پایانه سلول عصبی پیشسیناپسی، غلظت سیناپسی آنها را در سیستم عصبی مركزی افزایش میدهد. |
• فارماکوکینتیک |
این دارو پس از تجویز خوراكی به سرعت و بطور كامل جذب میشود. دارای متابولیسم گذر اول كبدی بوده و متابولیت فعال آن نور تریپ تیلین میباشد. راه دفع دارو از طریق كلیه است. |
• موارد منع مصرف |
در موارد سكته قلبی اخیر، آریتمی (بخصوص ایست قلبی)،حالات مانیك و نارسائی كبدی نباید مصرف شود. |
• هشدارها |
در موارد زیر مصرف این دارو با احتیاط صورت گیرد: بیماری قلبی ـ عروقی، سابقه صرع، سالمندان، نارسایی كبدی، بیماریتیروئید، فئوكروموسیتوم، سابقه مانیا، جنون، گلوكوم با زاویه بسته، سابقه احتباس ادرار، الكتروشوك درمانی همزمان و پورفیری. |
• عوارض جانبی |
خشكی دهان، خوابآلودگی، تاری دید، یبوست، تهوع، اشكال در ادرار كردن، عوارض قلبی ـ عروقی، واكنشهای ازدیاد حساسیت، اختلالات رفتاری، اختلالات حركتی، تداخل در فعالیت جنسی، تغییرات قند خون، افزایش اشتها و وزن عوارض اندوكرین مثل ژنیكوماستی، اختلالات خونی و هیپوناترمی از عوارض جانبی دارو هستند. |
• تداخل های دارویی |
مصرف همزمان این دارو با مهار كننده های آنزیم MAO باعثتحریك CNS و بالا رفتن فشار خون میگردد. این دارو از طریق كاهش آستانه تشنج با اثر داروهای ضد صرع، مقابله میكند. بعضی از داروهای ضد صرع با كاهش غلظت پلاسمایی آمیتریپتیلین، اثر ضد افسردگی آن را كاهش میدهند. این دارو اثر پایین آورنده فشار خون كلونیدین و گوانتیدین را كاهش میدهد و در صورت قطع ناگهانی این دو دارو، خطر افزایش فشار خون زیاد میشود. مصرف همزمان با فنوتیازینها موجب افزایش عوارض جانبی آنتی موسكارینی میشود. مصرف همزمان با نورآدرنالین باعث افزایش فشار خون و با آدرنالین باعث پر فشاری خون و آریتمی میگردد اما تجویز همزمان بی حس كننده های موضعی حاوی آدرنالین بنظر میرسد كه بیخطر باشد. سایمتیدین با مهار متابولیسم این دارو، غلظت پلاسمایی آن را افزایش میدهد. |
• نکات قابل توصیه |
1 ـ از قطع ناگهانی مصرف دارو پرهیز شود. در صورت نیاز، كاهش مقدار مصرف باید تدریجی و در طول یك دوره حداقل 4 هفتهای باید انجامشود. 2 ـ در هفتههای اول درمان به دلیل افزایش تمایل به خودكشی باید بیمار را تحت نظر قرار داد. 3 ـ بیش از یك داروی ضد افسردگی در یك زمان نباید تجویز شود. 4 ـ برای شروع اثرات درمانی این دارو حداقل 2 هفته وقت لازم است. 5 ـ مصرف دارو توسط سالمندان باید با حداقل مقدار شروع شود زیرا به عوارض جانبی این دارو حساس ترند. 6 ـ به علت نیمه عمر طولانی دارو، تجویز یكباره مقادیر آن در موقع خواب، كفایت میكند. 7 ـ به بیمار یادآوری شود كه در صورت بروز علائم آنتی موسكارینی به درمان ادامه دهد چون به این اثرات تا حدی تحملحاصل میشود. 8 ـ در صورت وجود سابقه مصرف مهار كننده های آنزیم MAO ، باید دو هفته بعد از قطع آن، مصرف آمیتریپ تیلین را آغازكند. 9 ـ در صورت ضرورت مصرف داروی مهار كننده MAO باید حداقل یك هفته بین قطع این دارو و شروع داروی جدید فاصله زمانی ایجاد شود. 10 ـ این دارو با ایجاد خوابآلودگی، ممكن است بر اعمالی كه نیاز به مهارت دارند مثلرانندگی، تأثیر بگذارد. |
• مقدار مصرف |
در كنترل افسردگی از راهخوراكی، ابتدا 75 میلیگرم (در بالغین و سالمندان 30-75 میلیگرم) در روز، در مقادیر منقسم و یا بصورت یك جا در موقع خواب مصرف میشود و سپس بتدریجبراساس نیاز تا حداكثر 150 میلیگرم افزایش مییابد. مقدار داروی نگهدارنده بطور معمول 50-100 mg/day میباشد. در شب ادراری كودكان 7-10 سال،10-20 میلیگرم و در بچههای 11-16سال 25-50 میلیگرم هنگام خواب مصرف میشود. |
• اشکال دارویی |
Coated Tablet: 10 mg, 25mg Scored Coated Tablet: 100 mg |