به ‌نظر می‌رسد كه‌ اثر ضد آنژین‌ آمیل‌ نیتریت‌ در نتیجه‌ كاهش‌ فشار شریانی‌ سیستمیك‌ و ریوی‌ باشد و كاهش ‌برونده‌ قلبی‌ به‌ دنبال‌ مصرف‌ آمیل‌ نیتریت‌، ناشی‌ از گشاد شدن‌ عروق‌ محیطی‌ می‌باشد. به‌ عنوان‌ پادزهر مسمومیت‌ باسیانید، آمیل‌ نیتریت‌ موجب‌ تشكیل‌ متهموگلوبینمی‌ می‌گردد. این‌ ماده‌ باسیانید تركیب‌ شده‌ و تبدیل‌ به‌ تركیب‌ غیر سمی‌ سیانو متهموگلوبین‌ می‌شود.

اثر آن‌ طی‌ 30 ثانیه‌ شروع‌شده‌ و 5 ـ 3 دقیقه‌ ادامه‌ خواهد داشت‌. متابولیسم‌ آن‌ كبدی‌ است‌ و تقریبا 1/3 آن ‌از راه‌ كلیه‌ها دفع‌ می‌گردد.

 

1 ـ در بیماران‌ سالخورده‌، احتمال‌ بروز كمی‌ فشار خون‌ در حالت ‌ایستاده‌ بیشتر است‌.

2 ـ در كم‌ خونی‌ شدید، خونریزی‌ مغزی‌ و ضربات‌ وارده‌ به‌ سر، پركاری‌ تیروئید و انفاركتوس‌ اخیر میوكارد با احتیاط مصرف‌ گردد.

عوارض‌ شایع‌ شامل‌سرگیجه‌ و یا منگی‌ هنگام‌ برخاستن‌ از حالت‌ خوابیده‌ و یا نشسته‌، برافروختگی ‌صورت‌ و گردن‌، سردرد خفیف‌، تهوع‌ یا استفراغ‌، نبض‌ سریع‌ و بیقراری‌ می‌باشد.

مصرف‌ همزمان‌ با داروهای‌ پایین‌ آورنده‌ فشار خون‌ و یا سایر داروهای‌ گشادكننده‌ عروق‌ اثر آن‌ را تشدید می‌كند. اثرات‌ هیستامین‌ و نوراپی‌نفرین‌ و استیل‌ كولین‌ در مصرف ‌همزمان‌ با آمیل‌ نیتریت‌ كاهش‌ می‌یابد. داروهای‌ مقلد سمپاتیك‌ اثر آمیل‌ نیتریت‌ را كم‌ می‌كنند.

1 ـ بیمار باید آمپول‌ رادر میان‌ دستمالی‌ شكسته‌ و 6 ـ 1 بار آنرا استنشاق‌ كند و سپس‌ در حالت‌ نشسته‌ و خوابیده‌ قرار گیرد.

2 ـ این‌ دارو قابل‌ اشتعال‌ است‌.

به‌ عنوان‌ ضد آنژین‌، مقدار0/3 میلی‌لیتر (یك‌ آمپول‌) استنشاق‌ می‌شود و می‌توان‌ آنرا هر 5 ـ 3 دقیقه‌ تكرار كرد به‌ عنوان‌ پادزهر مسمومیت‌ با سیانید در صورت‌ لزوم‌ هر 5 دقیقه‌ به‌ مدت‌

60 ـ 30 ثانیه‌ تا زمان‌ بهوش‌ آمدن ‌استنشاق‌ می‌شود و سپس‌ فاصله‌ مقادیر مصرف‌ را طولانی‌ كرده‌ و تا 24 ساعت‌مصرف‌ دارو ادامه‌ می‌یابد.