• موارد مصرف |
آتنولول در درمان آنژین صدری مزمن، كنترل زیادی فشار خون (بهتنهایی یا همراه سایر داروهای كاهنده فشار خون) و پیشگیری از انفاركتوس مجدد میوكارد مصرف میشود. |
• مکانیسم اثر |
- |
• فارماکوکینتیک |
حدود 50 درصد دارو ا زمجرای گوارش جذب میشود. پیوند این دارو به پروتئین های پلاسما اندك است. متابولیسم دارو به مقدار كم در كبد صورت میگیرد. نیمه عمر دارو 7 ـ 6 ساعت و زمان لازم برای رسیدن به اوج اثر 4 ـ 2 ساعت میباشد. دارو از راه كلیه دفع میشود. موارد منع مصرف: این دارو در شوك قلبی، نارسایی آشكار قلب، بلوك قلبی درجه دو یا سه دهلیزی ـ بطنی، برادی كاردی سینوسی و كاهش فشار خون سیستولیك به كمتر از 100 میلیمتر جیوه (برایپیشگیری از انفاركتوس مجدد میوكارد) نباید مصرف شود. |
• موارد منع مصرف |
- |
• هشدارها |
1 ـ مصرف این دارو در موارد زیر باید با احتیاط صورت گیرد: آسم نایژهای، آمفیزم یا برونشیت غیر آلرژیك، نارسایی احتقانی قلب، دیابت، پركاری تیروئید، افسردگی روانی یا سابقه ابتلاء به آن. 2 ـ مقدار مصرف این دارو در سالمندان باید بر اساس پاسخ بیمار تعیین شود، زیرا از یك طرف به علت كاهش حساسیت این بیماران به اثر دارو ممكن است افزایش مقدار مصرف لازم باشد و از طرف دیگر به علت كاهش توانایی متابولیسم و دفع دارو كاهش مقدار مصرف ممكن است ضرورت یابد. 3 ـ در بیماران مبتلا به عیب كار كلیه، مقادیر مصرف آتنولول باید كاهش یابد. 4 ـ در صورت بروز افسردگی ناشی از این دارو، مصرف آن باید قطع شود. 5 ـ اگر بعد از یك دوره درمان طولانی با این دارو قطع مصرف آن ضرورت پیداكند، باید بتدریج و حداقل طی سه روز تا دو هفته قطع شود. در طول این مدت، بیمار باید از فعالیتهای شدید بدنی پرهیز كند تا خطر بروز انفاركتوس میوكارد یا آریتمی به حداقل برسد. اگر پس از قطع مصرف دارو، علایم قطع مصرف بروز كرد، بای دمصرف دارو را به طور موقت از سر گرفت و به دنبال بهبود بیمار، مصرف دارو را با احتیاط قطع كرد.
|
• عوارض جانبی |
برادی كاردی، نارسایی قلب، اختلال در هدایت قلب، اسپاسم برونش، انقباض عروق محیطی، اختلالات گوارشی، خستگی، اشكال در بخواب رفتن، بثورات جلدی، اشكال در تنفس یا خس خس كردن، سردی دستها و پاها، افسردگی ورم مچ و ساق پا، ضربان آهسته و غیر عادی قلب و سردرد با مصرف این دارو گزارش شده است. |
• تداخل های دارویی |
مقدار مصرف انسولین و داروهای خوراكی پایین آورنده قند خون، هنگام مصرف همزمان با این دارو باید تنظیم گردد تا از كاهش بیش از حد قند خون جلوگیری شود. در صورت مصرف همزمان داروهای مسدود كننده گیرنده بتا ـآدرنرژیك با داروهای مسدود كننده كانالهای كلسیمی یا كلونیدین، اثرات كاهش فشارخون ممكن است تشدید شود. مصرف همزمان داروهای مهار كننده مونوآمین اكسیداز با این دارو، به علت امكان افزایش شدید فشارخون، توصیه نمیشود. در صورت مصرف همزمان این دارو با آمینهای مقلد سمپاتیك كه دارای فعالیت بتا ـ آدرنرژیك هستند، ممكن است اثرات هر دو دسته دارو كاهش یابند. گزانتینها در صورت مصرف همزمان با این دارو ممكن است موجب مهار اثرات درمانی هر دو دسته دارو شوند. همچنین، كلیرانس تئوفیلین افزایش مییابد. |
• نکات قابل توصیه |
1 ـ هیچیك از نوبتهای مصرف این دارو نباید فراموش شود، بخصوص اگر روزی یك بار مصرف میشود. 2 ـ این دارو، زیادی فشار خون را درمان نمیكند، بلكه آن را كنترل مینماید. مصرف آن ممكن است تا پایان عمر ضروری باشد. 3 ـ مصرف دارو، حتی در صورت احساس بهبودی، باید ادامه یابد. 4 ـ اگر صورتی كه یك نوبت مصرف دارو فراموش شود، به محض بیاد آوردن آن نوبت باید مصرف شود، ولی اگر تا زمان مصرف نوبت بعدی 4 ساعت باقیمانده باشد، از مصرف آن نوبت خودداری شود و مقدار مصرف بعدی نیز دو برابر نگردد. 5 ـ در بیماران مبتلا به دیابت، با مصرف این دارو علایم كمی قند خون ممكن است تخفیف یابد یا گاهی غلظت قند خون افزایش یابد. 6 ـ از مصرف با سایر داروها، به ویژه داروهای مقلد سمپاتیك كه نیاز به نسخه پزشك ندارند، باید خودداری گردد. |
• مقدار مصرف |
بزرگسالان: در درمان آنژین صدری، ابتدا50 میلیگرم یك بار در روز مصرف میشود كه پس از یك هفته، در صورت نیاز و تحمل زیاد بتدریج تا 100 میلیگرم افزایش مییابد. بهعنوان پایین آورنده فشارخون، ابتدا 50 ـ 25 میلیگرم یك یا دو بار در روز مصرف میشود كه پس از دو هفته، در صورت نیاز و تحمل بیمار تا mg/day 100 ـ 50 افزایش مییابد. |
• اشکال دارویی |
Tablet : 50 mg, 100 mg |