آتراكوریوم‌ با استیل‌كولین‌ در اتصال‌ به‌ گیرنده‌های‌ كولینرژیك‌ صفحه ‌محركه‌ انتهایی‌ رقابت‌ و با مهار انتقال‌ عصبی‌، پاسخ‌ صفحه‌ محركه‌ انتهایی‌ به استیل‌كولین‌ را كاهش‌ می‌دهد و باعث‌ فلج ‌عضلات‌ اسكلتی‌ می‌شود.

-

 

1 ـ با محلولهای‌ قلیایی‌ (مثل ‌باربیتورات‌ تزریقی‌) مخلوط نشود چون ‌غیر فعال‌ شده‌ و رسوب‌ می‌نماید. همچنین ‌با محلول‌ رینگر لاكتات‌ رقیق‌ نشود چون ‌تخریب‌ دارو سریعتر صورت‌ می‌گیرد.

2 ـ در بیمارانی‌ كه‌ آزادشدن‌ هیستامین ‌ممكن‌ است‌ خطرناك‌ باشد، بیماری‌ عصبی‌ـ عضلانی‌، اختلالات‌ شدید الكترولیت‌ یا كارسینوما، مقدار مصرف‌ دارو، به ‌دلیل ‌افزایش‌ انسداد عصبی‌ ـ عضلانی‌ و مشكل‌ در هوشیابی‌، باید كاهش‌ یابد. مصرف ‌زیاد دارو ممكن‌ است‌ باعث‌ آزاد شدن ‌ناگهانی‌ هیستامین‌ شود.

3 ـ تزریق‌ سریع‌ داخل‌ وریدی‌ و یا مقادیر زیاد دارو ممكن‌ است‌ باعث‌ كاهش‌ فشار خون‌ شود.

4 ـ مصرف‌ مقادیر بیش‌ از حد دارو ممكن ‌است‌ منجر به‌ضعف‌ مداوم‌ تنفسی‌ یا آپنه‌ و كلاپس‌ قلبی‌ عروقی‌ شود. برای‌ به ‌حداقل ‌رساندن‌ خطر مصرف‌ بیش‌ از حد، توصیه‌ می‌شود از یك‌ تحریك‌كننده‌ اعصاب‌ محیطی‌، برای‌ پیگیری‌ پاسخ‌ بیمار به ‌دارو استفاده‌ شود.

دارو با آمینوگلیكوزیدها ، بی ‌حس ‌كننده‌های‌ موضعی ‌تزریقی‌، كاپرئومایسین‌ ، خون‌ سیتراته‌ ،كلیندامایسین ‌، لینكومایسین ‌،پلی‌ میكسین‌ها ، پروكائین‌ آمید، كینیدین‌ و اپیوئیدها تداخل‌ دارد.

 

1 ـ دارو از راه‌ وریدی ‌تزریق‌ شود چون‌ از راه‌ عضلانی‌ ممكن‌است‌ باعث‌ تحریك‌ بافت‌ شود.

2 ـ دارو اثر شناخته‌ شده‌ای‌ روی‌ هوشیاری‌ یا آستانه‌ درد ندارد بنابراین‌ به‌عنوان‌ داروی‌ كمكی‌ در جراحی‌، باید مقدار كافی‌ از داروی‌ بیهوشی‌ در دسترس‌ باشد.

3 ـ در هیپوترمی‌ طول‌ و شدت‌ اثر دارو افزایش‌ می‌یابد.

4 ـ دارو نمی‌تواند مانع‌ برادیكاردی‌ ناشی ‌از بیهوش‌كننده‌ها یا ضد دردهای‌ مخدرشود، لذا با مصرف‌ توام‌ آتراكوریوم‌ برادیكاری‌ ممكن‌ است‌ بروز كند. مصرف‌ دارو در بیماران‌ قلبی‌ مبتلا به ‌تاكیكاردی ‌، كم‌ خطر است‌.

5 ـ مقدار مصرف‌ دارو در صورت‌ مصرف ‌همزمان‌ با بیهوش ‌كننده‌های‌ عمومی‌ مثل ‌اتر، انفلوران‌ و ایزوفلوران‌ باید به‌ 50 ـ33درصد كاهش‌ یابد یا مقدار مصرف‌ آن‌ باید توسط یك‌ تحریك‌كننده‌ اعصاب‌ محیطی‌ تعیین‌ شود. میزان‌ این‌ كاهش‌ با هالوتان ‌كمتر است‌.

بزرگسالان‌: ابتدا به‌ صورت‌ وریدی‌0/5 mg/kg ـ 0/4 یا در بیمارانی‌ كه ‌آزادشدن‌ هیستامین‌ در آنها خطرناك‌ است‌ 0/4 mg/kg ـ 0/3 تزریق‌ آهسته‌ و یا در نوبتهای‌ منقسم‌ در یك‌ دقیقه‌ مصرف‌ می‌شود. در بیمارانی‌ كه‌ با انفلوران‌ یا ایزوفلوران‌ بیهوش‌ شده‌اند0/35 mg/kg ـ 0/25 تزریق‌ می‌شود. میزان ‌این‌ كاهش‌ با هالوتان‌ كمتر است‌. در مورد بیمارانی‌ كه‌ به‌منظور لوله‌گذاری‌ داخل‌ نای ‌تحت‌ بیهوشی‌ متعادل‌، سوكسینیل‌ كولین‌ دریافت‌ كرده‌اند، مقدار 0/4 mg/kg ـ 0/3تزریق‌ می‌شود. در صورت‌ استفاده‌ از بیهوش‌كننده‌ قویتر مقدار كمتری‌ دارو مورد نیاز است‌. اثرات‌ سوكسینیل‌ كولین ‌كه‌ با استفاده‌ از یك‌ تحریك ‌كننده‌ اعصاب‌ محیطی‌ اندازه‌گیری‌ می‌شود، قبل‌ از مصرف‌ آتراكوریوم‌ باید از بین‌ رفته‌ باشد. به‌عنوان‌ مقدار مصرف‌ مكمل‌ به ‌صورت ‌وریدی‌ mg/kg 0/1 ـ 0/08، 45 ـ 12 دقیقه ‌بعد از مصرف‌ اولیه‌ بكار می‌رود. سپس‌ هر 25 ـ 15 دقیقه‌ برحسب‌ نیاز و یا انفوزیون ‌وریدی‌ به‌میزان‌ 0/5 mg ـ 0/3 (پس‌ از برطرف‌ شدن‌ اثر مصرف‌ وریدی‌ اولیه‌ دارو) بكار می‌رود. در بیهوشی‌ متعادل‌ mg/kg/min 0/1 ـ 0/009 به ‌كار می‌رود تا زمانی‌ كه‌ میزان‌ بلوك‌ عصبی‌ ـ عضلانی‌ به‌ دست‌ آید، سپس‌ سرعت‌ انفوزیون‌ براساس‌ نیاز و پاسخ‌ بیمار تنظیم‌ می‌شود. عموما بیماران‌ به‌ مقادیر0/009 mg/kg/min ـ 0/005 پاسخ‌ می‌دهند. در حالیكه‌ بعضی‌ بیماران‌ به ‌0/002 mg/kg/min و یا mg/kg/min 0/015 نیاز دارند. در بیمارانی‌ كه‌ با انفلوران‌ یا ایزوفلوران‌ بیهوش‌ شده‌اند میزان ‌انفوزیون‌ به‌ 33% كاهش‌ می‌یابد و در مواردی‌ كه‌ از هالوتان‌ استفاده‌ شود این‌ كاهش‌ كمتر است‌. در بای‌ پس‌ قلبی‌ به ‌دلیل ‌هیپوترمی‌ سرعت‌ انفوزیون‌ تا 50 درصد كاهش‌ می‌یابد.

كودكان‌: در كودكان‌ یك‌ ماهه‌ تا دو ساله‌ كه ‌با هالوتان‌ بیهوش‌ شده‌ باشند ابتدا0/4 mg/kg ـ 0/3 و در كودكان‌ دو ساله‌ و بالاتر مقدار مصرف‌ مثل‌ بزرگسالان‌ است‌. دفعات‌ مصرف‌ مقدار نگهدارنده‌ ممكن ‌است‌ بیشتر از بزرگسالان‌ باشد.