این‌ دارو اثر استیل‌ كولین‌ بر گیرنده‌های‌ موسكارینی‌ را مهار می‌كند و بنابراین‌ می‌تواند روی‌ عضلات‌ صاف‌، گیرنده‌های‌ پس‌ عقده‌ای‌ میوكارد، گره‌ سینوسی‌ و دهلیزی‌ و دهلیزی‌ ـ بطنی‌، غدد مترشحه‌ برون‌ ریز، حركت‌ دستگاه‌گوارش‌ و تنوس‌ میزنای‌ و مثانه‌ تاثیر بگذارد. با همین‌ مكانیسم‌ به ‌عنوان‌ پادزهر به ‌كار می‌رود. اثر ضد سرگیجه‌ حقیقی‌ و پاركینسون‌ آن‌ نیز بدلیل‌ همین‌ اثر در مغز می‌باشد. در مجموع‌، مقادیر كم‌ آتروپین ‌موجب‌ مهار ترشحات‌ بزاق‌ و برونش‌ و تعریق‌ می‌شود در حالی‌ كه‌ تجمع‌ دارو موجب‌ گشاد شدن‌ مردمك‌ ها و افزایش‌سرعت‌ ضربانات‌ قلب‌ می‌گردد.

این‌ دارو در گلوكوم‌ با زاویه‌ بسته‌ نباید مصرف‌ شود.

1 ـ نوزادان‌ و كودكان‌ به ‌عوارضی‌ سمی‌ آتروپین‌ حساسترند.

2 ـ به‌ دلیل‌ كاهش‌ عرق‌، دمای‌ بدن‌ افزایش‌ می‌یابد.

3 ـ احتمال‌ بروز هیجان‌ و تحریك ‌پذیری ‌در سالخوردگان‌ با مقادیر درمانی‌ وجود دارد.

4 ـ در آریتمی‌ قلبی‌، نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌، فقدان‌ تنوس‌ دستگاه‌ گوارش‌، احتباس ‌ادرار، بزرگ‌ شدن‌ پروستات‌، كولیت ‌اولسراتیو، بارداری‌ و شیردهی‌ و گلوكوم ‌با احتیاط مصرف‌ گردد.

5 ـ آتروپین‌ از جفت‌ عبور كرده و در شیر نیز ترشح‌ می‌شود.

مصرف‌ همزمان‌ این‌ دارو با گلوكوكورتیكوئیدها و هالوپریدول‌ می‌تواند فشار داخل‌ چشم‌ را افزایش‌ دهد. در صورت‌ مصرف ‌همزمان‌ با داروهای‌ آنتی‌هیستامین‌ و سایر داروهای‌ ضد موسكارینی‌، دیسوپیرامید، فنوتیازین‌ها و داروهای‌ ضد افسردگی‌ سه‌ حلقه‌ای‌ اثرات‌ آنتی ‌موسكارینی‌ تشدید می‌شود. درصورت‌ مصرف‌ همزمان‌ با داروهای‌ ضد میاستنی‌ سبب‌ كاهش‌ هر چه‌ بیشتر تحرك‌ روده‌ می‌شود.

1 ـ پس‌ از مصرف‌ دارو از رفتن‌ در محیطهای‌ گرم‌ و از پرداختن‌ به ‌فعالیت‌ بدنی‌ شدید خودداری‌ گردد.

2 ـ احتمال‌ ایجاد اختلال‌ دید یا حساسیت‌ به‌ نور وجود دارد.

3 ـ احتمال‌ بروز خشكی‌ دهان‌، بینی‌ یا گلو وجود دارد.

4 ـ تزریق‌ وریدی‌ آتروپین‌ باید به‌ آهستگی ‌صورت‌ گیرد.

بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ ضد موسكارینی‌، مقدار 0/6 ـ 0/4 میلی‌گرم‌ هر 6 ـ 4 ساعت ‌به‌ صورت‌ عضلانی‌، وریدی‌ یا زیر جلدی ‌تزریق‌ می‌گردد. به‌ عنوان‌ ضد آریتمی‌ 1 ـ 0/4 میلی‌گرم‌ هر 2 ـ 1 ساعت‌، حداكثر تا2 میلی‌گرم‌، تزریق‌ می‌شود. برای‌ جلوگیری‌ از ترشح‌ بیش‌ از حدبزاق‌ مقدار 0/6 ـ 0/2 میلی‌گرم‌ هر 1 ـ 0/5ساعت‌ قبل‌ از اعمال‌ جراحی‌، 1/2 ـ 0/6میلی‌گرم‌ به‌طور همزمان‌ با تزریق‌ 2 ـ 0/5میلی‌گرم‌ نئوستیگمین‌ به‌ صورت‌ وریدی‌ و در مسمومیت‌ كورار برای‌ مهار كننده‌ های‌ كولین‌ استراز مقدار 4 ـ 2 میلی‌گرم‌ تزریق ‌وریدی‌ می‌گردد. سپس‌ مقدار 2 میلی‌گرم ‌هر 10 ـ 5 دقیقه‌ تا زمان‌ برطرف‌ شدن‌ علایم‌ موسكارینی‌ و یا بروز علایم‌ مسمومیت‌ با آتروپین‌ تزریق‌ می‌گردد.

كودكان‌: مقدار 0/01 mg/kg ( حداكثر 0/4میلی‌گرم‌) هر 6 ـ 4 ساعت‌ به‌عنوان‌ آنتی ‌كولینرژیك‌ تجویز می‌گردد. به‌عنوان‌ ضد آریتمی‌ مقدار 0/03 mg/kg ـ 0/01 تزریق‌ وریدی‌ می‌شود. برای‌ جلوگیری‌ از ترشح ‌بیش‌ از حد بزاق‌ و ترشحات‌ مجاری‌ تنفسی ‌پیش‌ از بیهوشی‌ در كودكان‌ با وزن‌ 3 تا كیلوگرم‌ بین‌ 0/6 ـ 0/1 میلی ‌گرم‌ استفاده‌ می‌شود. به‌عنوان‌ پادزهر مهاركننده ‌های‌ كولین‌ استراز مقدار اولیه‌ 1 میلی‌گرم ‌تزریق‌ وریدی‌ یا عضلانی‌ می‌شود و سپس‌ مقادیر 1 ـ 0/5 میلی‌گرم‌ هر 10 ـ 5 دقیقه ‌تزریق‌ می‌شود.