• موارد مصرف |
بنزتروپین در درمان بیماری پاركینسون و علائم خارج هرمی ناشی از داروها، (به غیر از اختلالات حركتی دیررس) تجویز میشود. |
• مکانیسم اثر |
دارو با تصحیح فعالیت اضافی سیستم كولینرژیك مركزی كه ناشی از نارسایی سیستم دوپامینرژیك است در درمان پاركینسون سودمند است. |
• فارماکوکینتیک |
دارو از راه خوراكی به خوبی جذب و بهراحتی وارد CNS میشود. متابولیسم دارو كبدی است و از كلیه دفع میشود. |
• موارد منع مصرف |
در صورت وجود احتباس ادراری درمان نشده، گلوكوم با زاویه بسته، انسداد دستگاه گوارش و در كودكان زیر 3 سال نباید مصرف شود.
|
• هشدارها |
در صورت وجود بیماری قلبی ـ عروقی، نارسایی كبدی یا كلیوی ، سالمندان با احتیاط فراوان مصرف شود. |
• عوارض جانبی |
خشكی دهان، اختلالات گوارشی، گیجی، تاری دید، احتباس ادرار(با شیوع كمتر)، طپش قلب، افزایش حساسیت، عصبیشدن، توهم ، خواب آلودگی از عوارض جانبی دارو هستند.
|
• تداخل های دارویی |
استفاده همزمان این دارو با سایر داروهایی كه دارای اثرات موسكارینی هستند، باعث عوارض جانبی چون خشكی دهان، احتباس ادرار، یبوست ، منگی در سالمندان میگردد. داروهای ضد افسردگی سه حلقهای و مهاركننده های آنزیم MAO ، داروهای ضد جنون دسته فنوتیازین، آنتی هیستامینها، آمانتادین ، دیسوپیرامید از این جملهاند. همچنین بنزتروپین با ایجاد خشكی دهان، اثرات نیتراتهای زیر زبانی را كاهش میدهد. داروهای مقلد پاراسمپاتیك اثر بنزتروپین را كاهش میدهند. بنزتروپین جذب گوارشی كتوكونازول را كاهش داده و با اثرات گوارشی سیزاپراید ضدیت میكند. |
• نکات قابل توصیه |
1 ـ از قطع ناگهانی درماناجتناب شود. 2 ـ این دارو بر انجام كارهایی كه نیاز به مهارت دارند مثل رانندگی، ممكن است تاثیر بگذارد. |
• مقدار مصرف |
از راه خوراكی 1ـ0/5میلیگرم (معمولا موقع خواب) كه به تدریج افزایش یافته و تا حداكثر mg/day 6 میرسد. مقدار مصرف نگهدارنده 4 mg/day ـ 1 است كه به صورت یك جا یا منقسم مصرف میشود. در سالمندانترجیحا حداقل مقدار دارو باید مصرف شود. از راه تزریق عضلانی یا وریدی 2ـ1میلیگرم كه در صورت بروز مجدد علائم تكرار میشود، تجویز میگردد. |
• اشکال دارویی |
Injection: 2 mg/2ml Scored Tablet: 2 mg |