• موارد مصرف |
كاربامازپین در درمان انواع صرع، ( بهغیر از صرع كوچك) درد عصب سه قلو، و به عنوان پیشگیری كننده درب یماری مانیك ـ دپرسیو مصرف میشود. |
• مکانیسم اثر |
كاربامازپین با طولانی كردن مدت غیر فعال ماندن كانال سدیم اولا در نورون پس سیناپسی توانایی آن را برای پتانسیل عملهای تكراری با فركانس زیاد كاهش میدهد و ثانیا آزادسازی واسطه عصبی از نرون پیش سیناپسی را مها رمیكند و در مجموع انتقال سیناپسی كاهش مییابد. |
• فارماکوکینتیک |
این دارو جذب خوراكی كاملی دارد، در كبد به طور كامل متابولیزه شده و متابولیسم خودش را نیز القا میكند. متابولیت آن دارای خاصیت ضد تشنجی است. نیمه عمر آن 65ـ 25 ساعت است كه با تجویز مزمن به دلیل القاء متابولیسم خودش به 29ـ8 ساعت میرسد. دفع دارو عمدتا كلیوی است. |
• موارد منع مصرف |
در اختلالات هدایتی گره AV ، سابقه تضعیف مغز استخوان و پورفیری نباید مصرف شود. |
• هشدارها |
1 ـ در موارد نارسایی كبدی یا كلیوی، بیماری بافت هدایتی قلب ، سابقه بروز عوارض خونی در برابر سایر داروها و گلوكوم، با احتیاط مصرف شود. 2 ـ سالمندان نسبت به عوارض آشفتگی ، توهم ، بلوك دهلیزی ـ بطنی و برادی كاردی این دارو حساس ترند. 3 ـ این دارو ممكن است باعث بروز لوكوپنی و ترومبوسیتوپنی، شیوع عفونتهای میكروبی، تاخیر در التیام زخمها و خونریزی لثه شود. |
• عوارض جانبی |
تهوع ، استفراغ ، گیجی ،خوابآلودگی ، سردرد، عدم تعادل ، توهم و آشفتگی، اختلالات بینایی (به خصوص دوبینی)، نیستاگموس ، اسهال و یبوست ، بیاشتهایی ، بثورات جلدی گذرا، لوكوپنی ، ترومبوسیتوپنی ، اگرانولوسیتوز و آنمی آپلاستیك از عوارض جانبی دارو هستند.
|
• تداخل های دارویی |
كاربامازپین ، غلظتپلاسمایی كلونازپام ، فنی توئین ، سدیم والپروآت ، اتوسوكسیمید و پریمیدون را كاهش میدهد. اریترومایسین و ایزونیازید غلظت خونی كاربامازپین را بالا میبرند. همچنین سمیت كبدی ایزونیازید در مصرف همزمان با كاربامازپین افزایشمییابد. داروهای ضدافسردگی و داروهای ضد جنون، با كاهش آستانه تشنج، با اثر ضد تشنجی كاربامازپین مقابله میكنند. این دارو متابولیسم داروهای ضد افسردگی سه حلقهای ، فنی تویین ، هالوپریدول و داروهای ضد بارداری خوراكی را افزایش و غلظت پلاسمایی آنها را كاهش میدهد و منجر به كاهش اثرات آنها میشود. دیلتیازم و وراپامیل اثرات كاربامازپین را افزایش میدهند. متابولیسم كاربامازپین توسط سایمتیدین كاهش و در نتیجه غلظت پلاسمایی آن افزایش مییابد. |
• نکات قابل توصیه |
1 ـ جهت كاهش تحریك دستگاه گوارش، بهتر است با غذا میل شود. 2 ـ از قطع ناگهانی مصرف دارو اجتناب و در صورت لزوم مقدار دارو به تدریج كاهش یابد تا از بروز تشنج یا حمله مداوم صرعی جلوگیری شود. 3 ـ از مصرف همزمان سایر داروهای مضعف CNS با این دارو اجتناب شود. 4 ـ در صورت مصرف این دارو در موقع كار با ماشین آلاتی كه نیاز به دقت و هوشیاری دارند (مثل رانندگی) باید احتیاط نمود. 5 ـ در صورتیكه مقدار این دارو از حداقل شروع شده و بهتدریج با فواصل یك هفته افزایش پیدا كند، عوارض جانبی دارو به حداقل میرسد. 6 ـ در صورت بروز عوارض قلبی یا بثورات جلدی درمان با این دارو باید متوقف گردد. |
• مقدار مصرف |
بزرگسالان: در درمان صرع ابتدا200ـ100 میلیگرم، 1 تا 2 بار در روز مصرف شده كه به تدریج افزایش مییابد تا به میزان g/day 1/2 ـ0/8 در مقادیر منقسم برسد. در بعضی موارد ممكن است روزانه به 2ـ1/6 گرم دارو نیاز باشد. در سالمندان مقدار مصرف اولیه كاهش مییابد. كودكان: تا یكسال 200 ـ 100 میلیگرم، 5ـ1 سال 400ـ200 میلیگرم، 10ـ5 سال600ـ400 میلیگرم، 15ـ10 سال 1ـ0/6گرم در روز به صورت مقادیر منقسم مصرف شود.
|
• اشکال دارویی |
Scored Tablet: 200 mg SR Tablet: 200mg, 400mg |