• موارد مصرف |
این دارو به تنهایی برای درمان مالاریای خفیف كه اغلب ناشی از پلاسمودیوم ویواكس و در مواردی ناشی از پلاسمودیوم اوال و پلاسمودیوم مالاریه میباشد و نیز برای پیشگیری از ابتلای به این بیماری در مناطقی كه پلاسمودیوم فالسیپارم مقاوم به كلروكین گزارش شده است، مصرف میشود. مصرف این دارو برای درمان مالاریای ناشی از پلاسمودیوم فالسیپارم به دلیل گستردگی مقاومت انگل به دارو توصیه نمیشود. كلروكین همچنین در درمان آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز مصرف میشود. |
• مکانیسم اثر |
مكانیسم اثر دقیق این دارو شناخته نشده است، اما به توانایی دارو برای پیوند یافتن به DNA ارتباط داده میشود. اثر ضد روماتوئیدی دارو نیز به فعالیت خفیف كاهش دهندگی ایمنی نسبت داده میشود. |
• فارماکوکینتیک |
این دارو از راه خوراكی كاملا جذب میشود، اما سرعت جذب آن متغیر است. پس از جذب در اغلب بافتهای بدن توزیع مییابد. غلظت سرمی دارو 5/3 ساعت پس از مصرف خوراكی به اوج خود میرسد. نیمه عمر دارو 2ـ1 ماه است. دفع دارو عمدتا كلیوی و خیلی آهسته است، به طوری كه تا ماهها بعد از قطع مصرف دارو، همچنان در ادرار بیمار قابل ردیابی است. اسیدی كردن ادرار سرعت دفع دارو را افزایش میدهد. |
• موارد منع مصرف |
- |
• هشدارها |
1 ـ كلروكین در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود: عیب كار كبد، عیب كار كلیه، پسوریازیس ،اختلالات نورولوژیك ، میاستنی گراو ،اختلالات حاد معدی ـ رودهای ، كمبود G6PD و اختلالات شدید خونی. 2 ـ معاینه پزشكی و عصبی ـ عضلانی و همچنین انجام آزمون شمارش تام خون در طول درمان با این دارو ممكن است ضروری باشد. |
• عوارض جانبی |
اختلالات معدی ـ رودهای ، سردرد ، تشنج، اختلالات بینایی، بیرنگشدن مو یا ریزش آن و واكنشهای پوستی با مصرف این دارو گزارش شده است.
|
• تداخل های دارویی |
داروهای آنتی اسید جذب كلروكین را كاهش میدهند. كلروكین اثر داروهای ضد صرع را كاهش میدهد. كلروكین احتمالا موجب افزایش غلظت پلاسمایی دیگوكسین میشوند. كلروكین غلظت پلاسمایی سیكلوسپورین و در نتیجه احتمال بروز مسمومیت با این دارو را افزایش میدهد. كلروكین ممكن است علائم میاستنی گراو را تشدید كنند و در نتیجه اثرات داروهای نئوستیگمین و پیریدوستیگمین را كاهش دهند. سایمتیدین متابولیسم كلروكین را كاهش و غلظت پلاسمایی آن را افزایش میدهد. مصرف همزمان كلروكین با واكسن هاری ممكن است بر پاسخ بدن نسبت به واكسن موثر باشد. |
• نکات قابل توصیه |
1 ـ برای پیشگیری از ابتلا به مالاریا بهتر است از یك هفته قبل از سفر به مناطق آلوده مصرف كلروكین را آغاز كرد و حداقل تا 4 هفته پس از بازگشت از آن مناطق ادامه داد. در صورتی كه فرد یك سال پس از بازگشت از مناطق آلوده (بهویژه طی 3 ماه اول) دچار هر نوع كسالت شود، باید به پزشك مراجعه كند، زیرا خطر ابتلای به مالاریا وجود دارد. 2 ـ به منظور كاهش تحریك احتمالی گوارشی، بهتر است دارو با غذا یا شیر مصرف شود. 3 ـ بیش از مقدار تجویز شده، نباید مصرف شود. 4 ـ دوره درمان با این دارو باید كامل شود. 5 ـ مراجعه منظم به پزشك برای بررسی مشكلات خونی، ضعف عضلانی و معاینات چشم پزشكی ضروری است. 6 ـ در صورت بروز تاری دید یا هر اختلالدیگر، باید احتیاط نمود. |
• مقدار مصرف |
بزرگسالان: مقدار مصرف كلروكین در درمان مالاریا یك مقدار اولیه 600میلیگرم است كه 8ـ6 ساعت بعد با 300 میلیگرم در یك نوبت ادامه مییابد و پس از آن نیز به مقدار mg/day 300 برای 2 روز مصرف میشود. مقدار مصرف كلروكین برای پیشگیری از ابتلای به مالاریا 300میلیگرم یكبار در هفته است. مقدار مصرف كلروكین برای درمان آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز mg/day 150 تا حداكثر mg/kg/day 2/5 است. كودكان: در درمان مالاریا، یك مقدار اولیه mg/kg 10 مصرف میشود كه 8ـ6 ساعتبعد با مصرف mg/kg 5 در یك نوبت ادامه مییابد و پس از آن به مقدار mg/kg/day 5 برای 2 روز مصرف میشود. مقدار مصرف كلروكین برای پیشگیری از ابتلای به مالاریا، 300 میلیگرم یكبار در هفته است. در درمان آرتریت روماتوئید، مقدا رمصرف mg/kg/day 3 میباشد. |
• اشکال دارویی |
Coated Tablet : 150 mg (as Phosphate) Syrup : 50 mg/ml (as Sulfate) |