• موارد مصرف |
كلرپروپامید برای درمان دیابت ملیتوس و دیابت بیمزه هیپوفیزی نسبی (بهعنوان درمان خط دوم) به كار میرود. |
• مکانیسم اثر |
سولفونیل اورهها با تحریك مستقیم ترشح انسولین از سلولهای بتای لوزالمعده، گلوگز خون را كاهش میدهند. در طولانی مدت این داروها حساسیت به انسولین را در بافتهای محیطی مانند كبد، عضله، چربی و سلولهای دیگر مانند مونوسیتها و اریتروسیتها افزایش میدهند كه نتیجه آن كاهش گلیكوژنولیز و گلوكونئوژنز در كبد است. كلرپروپامید اثر مقادیر جزئی هورمون آنتی دیورتیك را در بیماران مبتلا به دیابت بی مزه هیپوفیزی تقویت میكند. |
• فارماکوکینتیک |
جذب دارو از دستگاهگوارش كامل و سریع است، ولی غذا آن را به تأخیر میاندازد. نیمه عمر آن 36 ساعت است. متابولیسم كبدی دارو ناقص بوده و 20 درصد دارو به صورت تغییر نیافته دفع میشود. متابولیت های دارو از راه ادرار دفع میشوند. |
• موارد منع مصرف |
این دارو در موارد زیر نباید مصرف شود: اسیدوز، سوختگی شدید، اغمای دیابتیك ، كتواسیدوز دیابتیك ، اغمای غیركتونیك هیپراسمولار ، شرایطی كه باعث تغییرات زیاد قند خون میشوند، شرایطی كه نیاز به انسولین را به سرعت تغییر میدهند، شرایط ایجاد كننده كاهش قند خون، بیماریهای كبدی و كلیوی، پورفیری و نارسائی احتقانی قلب. |
• هشدارها |
1 ـ در شرایطی مانند انفاركتوس میوكارد، اغما، عفونت، تروما، در جراحی و دوران بارداری باید به طور موقت ، انسولین جایگزین سولفونیل اورهها شود. 2 ـ در شرایط افزایش قند خون (مانند تغیرات هورمونهای جنسی در زنان، تب بالا ، عفونت ، پركاری آدرنال و استرسهای روانی) ممكن است افزایش مقدار مصرف دارو یا تغییر آن به انسولین مورد نیاز باشد. 3 ـ در پركاری تیروئید، كنترل قند خون مشكل تر بوده و ممكن است نیاز به افزایش مقدار مصرف دارو باشد. 4 ـ مصرف دارو در افراد مسن، به دلیل نیمه عمر طولانی توصیه نمیشود. |
• عوارض جانبی |
به دنبال مصرف دارو اختلالات گوارشی، سردرد، افزایش وزن ،كاهش قندخون ، واكنشهای افزایش حساسیت دیده شدهاست. كلرپروپامید موجب افزایش اثر هورمون آنتی دیورتیك شده و بندرت موجب كاهش سدیم میشود.
|
• تداخل های دارویی |
در صورت مصرف همزمان با ضد انعقادهای خوراكی مقدار مصرف دو دارو باید تنظیم شود. در مصرف همزمان با آسپاراژیناز ، كورتیكواستروئیدها ، مدرهای تیازیدی و لیتیم به دلیل فعالیت ذاتی این تركیبات در بالا بردن قند خون تنظیم مقدار مصرف دارو لازم است. مصرف همزمان كلرپروپامید با تیازیدها خطر هیپوناترمی را خصوصا در بیماران مسن افزایش میدهد. در صورت مصرف همزمان داروهایی مانند گوانتیدین ، مهاركنندههای مونوآمین اكسیداز ، كینین ، كینیدین و مقادیر بالای سالیسیلاتها ، كلرامفنیكل ومهاركننده های بتا آدرنرژیك مقدار مصرف مورد نیاز كلرپروپامید تغییر مییابد. |
• نکات قابل توصیه |
1 ـ آلرژی به سولفونیل اروهها، سولفونامید ها و تیازید ها را باید مورد توجه قرار داد. 2 ـ با تغییر رژیم غذایی، فعالیت بدنی و بیماری، میزان قند خون و برنامه درمانی تغییر میكند. 3 ـ دارو به همراه صبحانه مصرف شود. |
• مقدار مصرف |
ابتدا mg/day 250 (در افراد مسن 100-120 میلیگرم) كه مطابق با پاسخ بیمار تا mg/day 500 میتواند افزایش یابد. |
• اشکال دارویی |
Tablet: 250 mg |