• موارد مصرف |
این دارو در درمان زیادی كلسترول و LDL خون در بیمارانی كه به درمان با رژیم غذایی یا سایر روشها پاسخ كافی ندادهاند، مصرف میشود. این دارو همچنین برای پیشگیری اولیه بیماری كرونر قلب در مردان با سن 35-59 سال كه مبتلا به زیادی اولیه كلسترول خون بوده و به درمان با رژیم غذایی یا سایر روشها پاسخ كافی ندادهاند، در درمان خارش همراه با توقف نسبی صفرا و سیروز اولیه صفراوی و اسهال ناشی از بیماری كرون یا واگوتومی یا پرتوهای مصرف میشود. |
• مکانیسم اثر |
كلستیرامین یك رزین تعویض كننده آنیون است كه از طریق پیوند با اسیدهای صفراوی و ممانعت از بازجذب آنها تبدیل كلسترول به اسیدهای صفراوی در كبد را تسریع میكند. كلستیرامین به طور قابل توجهی میزان كلسترول ـ LDL را كاهش میدهد، ولی میتواند زیادی تریگلیسرید خون را تشدید نماید. كاهش اسیدهای صفراوی سرم و متعاقب آن كاهش اسیدهای صفراوی اضافی كه در بافت پوست رسوب نمودهاند، ممكن است منجر به كاهش خارش گردد. |
• فارماکوکینتیک |
این دارو از مجرای گوارش جذب نمیشود. معمولا طی 1-2 هفته پس از شروع درمان، كلستیرامین موجب كاهش غلظت پلاسمایی كلسترول میشود. بهبود خارش ناشی از توقف صفرا معمولا طی 1-3 هفته پس از شروع درمان دیده میشود. پس از قطع مصرف كلستیرامین، غلظت كلسترول در حدود 2-4 هفته به میزان اولیه برگشته و خارش ناشی از توقف صفرا نیز طی 1-2 هفته بعد از قطع مصرف دارو، مجددا ایجاد میشود. |
• موارد منع مصرف |
این دارو در توقف كامل جریان صفرا نباید مصرف شود. |
• هشدارها |
1 ـ مصرف همزمان ویتامین های محلول در چربی و اسید فولیك ممكن است با مصرف مقادیر زیاد این دارو، به ویژه در كودكان ضروری باشد. 2 ـ این دارو در صورت وجود یبوست و فنیل كتونوری باید با احتیاط مصرف شود. 3 ـ مصرف این دارو در كودكان با سن كمتر از 10 سال باید با احتیاط صورت گیرد، زیرا كلسترول برای نمو طبیعی كودكان ضروری است. 4 ـ این دارو برای سالخوردگان (بالای 60سال) كه احتمال بروز عوارض جانبی گوارشی و تغذیه ای ناشی از این دارو در آنها بیشتر میباشد، باید با احتیاط تجویز شود. |
• عوارض جانبی |
تهوع و استفراغ، یبوست یا اسهال، سوزش سردل ، نفخ و ناراحتی شكم با مصرف این دارو گزارش شده است.
|
• تداخل های دارویی |
مصرف همزمان داروهای ضد انعقاد خوراكی با این دارو ممكن است با تخلیه ویتامین K از بدن سبب افزایش قابل ملاحظه اثر داروهای ضد انعقاد گردد. از طرفی، كلستیرامین ممكن است از طریق پیوند به داروهای ضد انعقاد در مجرای گوارشی، سبب كاهش اثرات آنها گردد. كلستیرامین میتواند سبب كاهش نیمه عمر دیگوكسین گردد. مصرف همزمان این دارو با اشكال خوراكی تتراسیكلین ، مدرهای تیازیدی ،پروپرانولول ، هورمونهای تیروئید و وانكومایسین خوراكی ممكن است منجر به پیوند كلستیرامین به این داروها و كاهش جذب آنها گردد. |
• نکات قابل توصیه |
1 ـ بدون مشورت با پزشك، از مصرف سایر داروها باید خودداری شود. 2 ـ قبل از قطع مصرف دارو، باید با پزشك مشورت شود، زیرا ممكن است غلظت چربی در خون به میزان قابل توجهی افزایش یابد. 3 ـ برای درمان زیادی چربی خون، كنترل رژیم غذایی از اهمیت بیشتری برخوردار است. 4 ـ قبل از مصرف، بهتر است دارو را باید مایعات مخلوط كرد به این ترتیب كه دارو به مایع افزوده و 2 ـ 1 دقیقه صبر شود و پس از هم زدن، مصرف كرده، علاوه بر آب میتوان از شیر، سوپ رقیق یا آب میوه استفاده كرد. 5 ـ در صورت ضرورت مصرف سایر داروها، باید آنها را یك ساعت قبل یا 6 ـ 4 ساعت بعد از كلستیرامین مصرف نمود.
|
• مقدار مصرف |
بزرگسالان: ابتدا 4 گرم 1 یا 2 بار در روز قبل از غذا مصرف میشود و سپس برحسب پاسخ بیمار مقدار مصرف تنظیم میشود. بهعنوان مقدار نگهدارنده، 8-24 g/day در 2-6 مقدار منقسم مصرف میشود. بیشینه مقدار مصرف در زیادی چربی خون تا g/day 24 و در درمان خارش ناشی از توقف صفرا، تا g/day 16 است. همچنین، در درمان اسهال به مقدار g/day 24-12 در 4 ـ 1 دوز منقسم برای 4 ـ 3 هفته مصرف میشود و سپس برحسب پاسخ بیمار مقدار مصرف تنظیم میشود. بیشینه مقدار مصرف در این مورد تا 36 g/day است. كودكان: ابتدا 4 گرم در 2 مقدار منقسم و به عنوان مقدار نگهدارنده، g/day 8-24 در 2 یا چند مقدار منقسم مصرف میشود. |
• اشکال دارویی |
For Suspension: 4 g / sachet |
• نام های تجاری |
MODASTRAN®a |