• موارد مصرف |
كلومیپرامین برای درمان بیماری افسردگی، حالات ترس، وسواس و درمان كمكی ضعف عمومی عضلانی همراه با ناركولپسی تجویز میشود. |
• مکانیسم اثر |
از طریق مهار برداشت مجدد نوراپینفرین و سروتونین توسط غشاء پایانه سلول عصبی پیشسیناپسی ، غلظت سیناپسی آنها را در سیستم عصبی مركزی افزایش میدهد. |
• فارماکوکینتیک |
این دارو پس از تجویز خوراكی به سرعت و بطور كامل جذب میشود. دارای متابولیسم گذر اول از كبد است ولی متابولیت فعال ندارد. راه دفع دارو از طریق كلیه است. |
• موارد منع مصرف |
در موارد سكته قلبی اخیر، آریتمی (بخصوص ایست قلبی)،حالات مانیك و نارسائی كبدی نباید مصرف شود. |
• هشدارها |
در موارد زیر مصرف این دارو با احتیاط صورت گیرد: بیماری قلبی ـ عروقی، سابقه صرع ، سالمندان، نارسایی كبدی، بیماری تیروئید، فئوكروموسیتوم ، سابقه مانیا ، جنون ، گلوكوم با زاویه بسته، سابقه احتباس ادراری، الكتروشوك درمانی همزمان و پورفیری. |
• عوارض جانبی |
خشكی دهان، خوابآلودگی ، تاری دید، یبوست، تهوع ، اشكال در ادرار كردن، عوارض قلبی ـ عروقی، واكنشهای ازدیاد حساسیت، اختلالات رفتاری، اختلالات حركتی، تداخل در فعالیت جنسی، تغییرات قند خون، افزایش اشتها و وزن عوارض اندوكرین مثل ژنیكوماستی ، اختلالات خونی و هیپوناترمی از عوارض جانبی دارو هستند.
|
• تداخل های دارویی |
مصرف همزمان با داروهای ضد آریتمی خطر آریتمی بطنی را افزایش میدهد. مصرف همزمان این دارو با مهار كنندههای آنزیم MAO باعث تحریك CNS و بالا رفتن فشار خون میگردد. این دارو از طریق كاهش آستانه تشنج با اثر داروهای ضد صرع، مقابله میكند. بعضی از داروهای ضد صرع با كاهش غلظت پلاسمایی این دارو، اثر ضد افسردگی آن را كاهش میدهند. این دارو اثر پایین آورنده فشار خون كلونیدین و گوانتیدین را كاهش میدهد و در صورت قطع ناگهانی این دو دارو خطر افزایشفشار خون زیاد میشود. مصرف همزمان این دارو با فنوتیازینها موجب افزایش عوارض جانبی آنتی موسكارینی میشود. مصرف همزمان این داروها با نورآدرنالینباعث افزایش فشار خون و با آدرنالین باعث پر فشاری خون و آریتمی میگردد اما تجویز همزمان با بیحس كنندههای موضعی حاوی آدرنالین به نظر میرسد كه بیخطر باشد. سایمتیدین با مهار متابولیسم این دارو، غلظت پلاسمایی آن را افزایش میدهد. |
• نکات قابل توصیه |
1 ـ از قطع ناگهانی مصرف دارو پرهیز شود. در صورت نیاز، كاهش مقدار مصرف بصورت تدریجی و در طول یك دوره حداقل 4 هفتهای باید انجام شود. 2 ـ در هفتههای اول درمان به دلیل افزایش تمایل به خودكشی باید بیمار تحت نظر باشد. 3 ـ بیش از یك داروی ضد افسردگی در یك زمان نباید تجویز شود. 4 ـ برای شروع اثرات درمانی این دارو حداقل 2 هفته وقت لازم است. 5 ـ درمان سالمندان باید با حداقل مقدار شروع شود زیرا به عوارض جانبی این دارو حساسترند. 6 ـ به علت نیمه عمر طولانی دارو، تجویز یكباره مقادیر آن در موقع خواب، كفایت میكند. 7 ـ به بیمار یادآوری شود كه در صورت بروز علائم آنتی موسكارینی به درمان ادامه دهد چون به این اثرات تا حدی تحملحاصل میشود. 8 ـ در صورت مصرف مهاركنندههای آنزیم MAO توسط بیمار، باید دو هفته بعد از قطع آن، مصرف این دارو را آغاز كند. 9 ـ در صورت ضرورت مصرف داروی مهار كننده MAO باید حداقل یك هفته میان قطع این دارو و شروع داروی جدید فاصله ایجاد شود. 10 ـ این دارو با ایجاد خوابآلودگی، ممكن است بر اعمالی كه نیاز به مهارت دارند مثل رانندگی، تأثیر بگذارد. 11 ـ مصرف این دارو در كودكان توصیه نمیشود. |
• مقدار مصرف |
در درمان افسردگی ابتدا 10 mg/day مصرف میشود و سپس براساس نیاز تا مقدار 30-150 میلیگرم بصورت تدریجی افزایش مییابد و به صورت منقسم یا یكجا در موقع خواب مصرف میگردد. حداكثر مقدار مصرف 250 mg/day است. مقدار معمول نگهدارنده 50-100 mg/day است. در سالمندان در ابتدا mg/day 10 و بعد تا mg/day 30-50 تجویز میشود. در حالات ترس و وسواس با مقدار mg/day25 درمان آغاز میشود (سالمندان mg/day10 ) ، بعد در طول دو هفته با افزایش تدریجی آنرا به 100-150 mg/day افزایشمیدهند. و درمان كمكی ضعف عمومی عضلانی همراه با ناركولپسی ، ابتدا mg/day 10 مصرف میشود و سپس بتدریج تا نایل شدن به پاسخ رضایتبخش بطور تدریجی مقدار مصرف تا10-75 mg/day افزایش مییابد. |
• اشکال دارویی |
Coated Tablet: 10 mg, 25 mg |
• نام های تجاری |
• ABNYL ®r
|