CONJUGATED ESTROGENS


موارد مصرف

استروژنهای‌ کنژوگه ‌به ‌عنوان‌ جانشین‌ درمانی‌ در حالات‌ کمبود استروژن‌، کم‌کاری‌ غدد تناسلی‌، آتروفی‌ واژن‌ ، نارسایی‌ اولیه‌ تخمدان‌، درمان‌ علائم ‌وازموتور در دوران‌ یائسگی‌ و نیز پیشگیری‌ از استئوپروز بعد از یائسگی ‌مصرف‌ می‌شود. به ‌علاوه‌، این‌ دارو ممکن ‌است‌ برای‌ درمان‌ خونریزی‌ رحم‌، سرطان‌ پستان‌ یا پروستات‌ نیز به‌ کار رود.

مکانیسم اثر

استروژنها با اتصال‌ به‌ گیرنده‌های‌ خود در هسته‌ سلول‌ میزان ‌ساخت‌ RNA و پروتئین‌های‌ مختلف‌ را در بافتهای‌ هدف‌ افرایش‌ می‌دهند. این ‌پروتئین ‌ها مسئول‌ بروز اثرات‌ استروژنها هستند.

فارماکوکینتیک

استروژنهای‌ کنژوگه‌ از دستگاه‌ گوارش‌ به‌ خوبی‌ جذب‌ گردیده‌ وعمدتا در کبد به‌ متابولیت ‌های‌ غیر فعال ‌تبدیل‌ می‌شوند که‌ غالبا از راه‌ ادرار و مقداری‌ نیز از طریق‌ مدفوع‌ دفع‌ می‌گردند.

موارد منع مصرف

این‌ دارو در موارد ترومبوفلبیت‌ فعال‌ یا اختلالات ‌ترومبوآمبولیک‌ ، سرطانهای‌ وابسته‌ به‌ استروژن‌ ، بیماریهای‌ کبدی ‌، خونریزی ‌واژن‌ ، شیردهی‌ و نیز سندرم ‌های‌ دوبین‌ ـ جانسون‌ و روتور نباید مصرف‌ شود.

هشدارها

1 ـ مصرف‌ طولانی‌ مدت‌ استروژنها به‌ تنهایی‌، خطر بروز سرطان ‌آندومتر را افزایش‌ می‌دهد.

2 ـ در بیماریهایی‌ نظیر میگرن‌، زیادی‌ فشار خون‌، آسم‌، صرع‌، ترومبوفلبیت‌ مزمن‌ یا سابقه‌ آن‌، زیادی‌ چربی‌ خون‌، بیماری‌ مثانه‌، وجود ندول‌ یا بیماری ‌فیبروکیستیک‌ پستان‌ با احتیاط تجویز گردد.

3 ـ مصرف‌ دارو در فیبروئید های‌ رحمی‌، ممکن‌ است‌ اندازه‌ فیبروئید را افزایش‌ دهد.

4 ـ استروژنها ممکن‌ است‌ علائم‌ آندومتریوز را تشدید نمایند.

5 ـ در بیمارانی‌ که‌ قبلا به‌ سرطان‌ آندومتر مبتلا بوده‌ و تحت‌ درمان‌ قرار گرفته‌اند، با احتیاط زیاد به‌ کار رود.
عوارض جانبی

با مصرف‌ استروژنها: تهوع‌، استفراغ‌، سفتی‌، بزرگ‌ شدن‌ پستان‌ و سندرم‌ پیش‌ از قاعدگی‌ ممکن‌ است‌ ایجاد گردد. احتباس‌ مایعات‌، تغییر در اعمال‌ کبد، یرقان‌ ناشی‌ از بند آمدن‌ صفرا، بثورات‌ جلدی‌ و کلوآسما ، افسردگی ‌،سردرد به‌ویژه‌ در هنگام‌ فعالیت‌ شدید و نیز افزایش‌ تحریک‌ بافتی‌، افزایش‌ غلظت‌ فاکتورهای‌ انعقادی‌، خطر بروز ترومبوآمبولی‌ و افزایش‌ یا تشدید فشارخون‌ از عوارض‌ جانبی‌ دارو هستند.

تداخل های دارویی

ریفامپین‌ ، گریزوفولوین‌ و داروهای‌ ضد صرع‌ نظیر کاربامازپین‌، فنوباربیتال ‌، فنی‌توئین‌ و پیریمیدون‌ متابولیسم‌ استروژنها را تسریع‌ می‌نمایند. استروژنها با تأثیر بر فعالیت‌ فاکتورهای‌ انعقادی‌ با اثر داروهای‌ ضدانعقاد نظیر وارفارین‌ مقابله‌ می‌نمایند. اثر ضد فشار خون‌، وقفه ‌دهنده‌های‌ گیرنده‌ بتا آدرنرژیک‌ یا مهارکننده ‌های‌ آنزیم ‌تبدیل ‌کننده‌ آنژیوتانسین‌ و احتمالا سایر داروهای‌ پایین‌آورنده‌ فشار خون‌ به ‌وسیله‌ استروژنها کاهش‌ می‌یابد. غلظت‌پلاسمایی‌ سیکلو سپورین‌ با مصرف‌ این‌دارو افزایش‌ می‌یابد.

نکات قابل توصیه

1 ـ این‌ دارو در کودکان ‌به‌ دلیل‌ بسته‌ شدن‌ پیش‌ از موعد اپی ‌فیز های‌ استخوان‌ که‌ رشدشان‌ هنوز کامل‌ نشده‌است‌، با احتیاط مصرف‌ شود.

2 ـ استروژنها ممکن‌ است‌ موجب ‌هیپرپلازی‌ و التهاب‌ لثه‌ شوند.

3 ـ در صورت‌ بروز اختلال‌ تنفسی‌، اختلال ‌در تکلم‌ یا جهت‌یابی‌، درد در سینه‌ یا کتف‌ ، کاهش‌ قدرت‌ بینایی‌ یا سردرد شدید و نیز وجود توده‌ در پستان‌، زرد شدن‌ چشم‌ها یا پوست‌ سریعا به‌ پزشک‌ مراجعه‌ شود.

4 ـ مصرف‌ خوراکی‌ دارو همراه‌ یا بلافاصله‌ بعد از غذا عوارض‌ گوارشی‌ آن ‌را به‌ حداقل‌ می‌رساند.

5 ـ معاینات‌ پستان‌ و بیوپسی‌ آندومتر و همچنین‌ تست‌ اعمال‌ کبدی‌ مرتبا انجام‌ شود.
مقدار مصرف

استروژنهای‌ کنژوگه‌ در درمان‌ عوارض‌ یائسگی‌ و نیز پیشگیری‌ از استئوپروز به‌ میزان‌ 625/0 – 25/1 mg/day همراه‌ با پروژسترون‌ به‌ مدت‌ 10-12 روز در هر دوره‌ در صورتی‌ که‌ رحم‌ سالم‌باشد، به‌ کار می‌روند.

اشکال دارویی

Injection: 25 mg/ 5 ml

Tablet: 0.625 mg, 1.25 mg

Vaginal Cream: 0.625 mg/g

بازگشت به
فهرست داروها