سیپروهپتادین‌ برای‌ درمان‌ آلرژی‌ ناشی‌ از تب‌ یونجه‌، کهیر و کهیر غول ‌آسا، کهیر ناشی‌ از سرما، میگرن‌ و درمان‌ بیماری‌ کوشینگ‌ استفاده‌ شده‌ است‌.

این‌ دارو آنتاگونیست‌ گیرنده‌های‌ H1 و گیرنده‌های‌ سروتونینی‌ می‌باشد. به‌ دلیل‌ خاصیت‌ آنتی ‌هیستامینی ‌آن‌، اثر ضد آلرژی‌ دارد.

این‌ دارو بخوبی‌ از دستگاه‌ گوارش‌ جذب‌ می‌گردد. اثر آن‌ 60 ـ 15دقیقه‌ پس‌ از مصرف‌ خوراکی‌ ظاهر می‌گردد. دفع‌ آن‌ کلیوی‌ و اغلب‌ به‌ صورت‌ متابولیت‌ طی‌ 24 ساعت‌ صورت‌ می‌گیرد.

-

1 ـ احتمال‌ سرگیجه‌، تسکین‌ بیش‌ از حد، اغتشاش‌ شعور و کمی‌ فشارخون‌ ناشی‌ از مصرف‌ این‌ دارو در سالخوردگان‌ بیشتر است‌.

2 ـ مصرف‌ طولانی‌ مدت‌ این‌ دارو باعث‌ خشکی‌ دهان‌ می‌شود و احتمال‌ گلودرد، عفونت‌ دهان‌ و گلو و پوسیدگی‌ دندان ‌وجود دارد.

عوارض‌ شایع‌ این‌ دارو خشکی‌ دهان‌، تاری‌ دید، خواب‌ آلودگی‌، غلیظ شدن‌ ترشحات‌ نایژه‌ و افزایش‌ وزن‌ می‌باشند.

مصرف‌ همزمان‌ سیپرو هپتادین با مضعف‌های‌ CNS ممکن‌ است‌ اثرات‌ مضعف‌ آن‌ را افزایش‌ دهد. استفاده ‌همزمان‌ این‌ دارو با داروهای ‌آنتی ‌کلینرژیک‌ اثرات‌ جانبی‌ آن‌ را تشدید می‌کند. مصرف‌ همزمان‌ داروهای‌ سمی‌برای‌ گوش‌ مانند سالیسیلات‌ها و وانکومایسین‌ با این‌ دارو ممکن‌ است‌ اثر سمی‌ آن‌ را بر گوش‌ از جمله‌ وزوز گوش‌ و سرگیجه‌ را بپوشاند.

1 ـ احتمال‌ افزایش‌ وزن‌ وجود دارد.

2 ـ بمنظور کاهش‌ تحریک‌ گوارشی‌ همراه‌ با غذا، آب‌ یا شیر مصرف‌ گردد.

3 ـ در صورت‌ بروز خواب‌ آلودگی‌ از انجام‌ کارهایی‌ که‌ نیاز به‌ تمرکز حواس‌دارند خودداری‌ گردد.

بزرگسالان‌: در درمان‌ آلرژی‌ مقدار 4 میلی‌گرم‌ 4 ـ 3 بار در روز و حداکثر 32میلی‌گرم‌ در روز مصرف‌ می‌شود. در میگرن‌ 4 میلی‌گرم‌ تجویز که‌ در صورت ‌نیاز پس‌ از نیم‌ ساعت‌ تکرار می‌شود. مقدار مصرف‌ نگهدارنده‌ آن‌ 4 میلی‌گرم‌ هر 6 ـ 4 ساعت‌ است‌.