• موارد مصرف |
دفروکسامین یک عامل شلاته کننده فعال است که به عنوان داروی کمکی در درمان مسمومیت با آهن به کار برده میشود. این دارو همچنین برای تسریع دفع آهن مصرف میشود. دفروکسامین از راه تزریق وریدی، عضلانی و یا داخل صفاقی برای کنترل تجمع آلومینیوم در استخوان، در مبتلایان به نارسایی کلیه و در درمان مسمومیتهای عصبی و یا ناهنجاریهای استخوانی در بیماران تحت دیالیز به کار برده میشود. |
• مکانیسم اثر |
دفروکسامین با آهن سه ظرفیتی اتصال پیدا کرده و از شرکت آن در واکنشهای شیمیایی جلوگیری میکند. این دارو میتواند با آهن آزاد سرم، آهن فریتین و هموسیدرین اتصال پیدا کند ولی از هموگلوبین و میوگلوبین نمیتواند آهن برداشت کند. دفروکسامین همچنین میتواند از بافتهای مختلف آلومینیوم را برداشت کرده و یک کمپلکس پایدار محلول در آب ایجاد کند. |
• فارماکوکینتیک |
کمتر از 15% دارو از طریق دستگاه گوارش جذب میشود. دفروکسامین بوسیله آنزیمهای پلاسمایی متابولیزه و از طریق ادرار دفع میشود. مقداری از دارو نیز از طریق صفرا و مدفوع دفع میگردد و نیمه عمر آن1/6 ساعت میباشد. آهن شلات شده که از طریق کلیهها دفع میگردد، رنگ ادرار را به قرمز متمایل میکند. |
• موارد منع مصرف |
این دارو در بیماریهای شدید کلیوی یا بیادراری و در هموکروماتوز اولیه نباید مصرف شود. |
• هشدارها |
1 ـ احتمال بروز آب مروارید در بیمارانی که تحت درمان طولانی با دفروکسامین هستند وجود دارد. 2 ـ مصرف این دارو در کودکان زیر سه سال منوط به دفع 1 mg/day آهن میباشد. 3 ـ در افراد سالخورده همراه ویتامین C استفاده گردد. 4 ـ راه تجویز وریدی فقط در بیماران مبتلا به کلاپس قلبی ـ عروقی مورد استفاده قرارگیرد و در اولین فرصت تجویز دارو به صورت داخل عضلانی ادامه یابد. |
• عوارض جانبی |
در محل تزریق گاهیخارش، درد و سفتی ایجاد میگردد. در درمان درازمدت ممکن است واکنشهای آلرژیک شامل تورم روی پوست، خارش عمومی بدن، بثورات جلدی و واکنشهای آنافیلاکتیک رخ دهد. |
• تداخل های دارویی |
تجویز همزمان با ویتامین C باعث افزایش توانایی این دارو در دفع بیشتر آهن میگردد اگرچه احتمال سمیت آهن نیز افزایش مییابد. |
• نکات قابل توصیه |
- |
• مقدار مصرف |
بزرگسالان: در مسمومیت با آهن در ابتدا مقدار یک گرم و سپس هر چهار ساعت 500 میلی گرم (تا دوبار) به صورت عضلانی تزریق میشود. در صورت لزوم تجویز دارو به میزان 500 میلی گرم هر 12 ـ 4 ساعت تا حداکثر 6 g/day قابل تکرار است. مقدار اولیه تجویز داخل وریدی دارو یک گرم است که با سرعت کمتر از 15 mg/kg/h انفوزیون میگردد و سپس مقدار 500 میلیگرم هر چهار ساعت (تا دو بار) تا حداکثر6 g/24h تجویز میشود. برای تجویز زیر جلدی مقدار 2 ـ 1 g طی مدت 24 ـ 8 ساعت توسط یک پمپ سیار تزریق میگردد. مقدار مصرف دارو از20 mg/kg شروع و به 110 mg/kg یا مقدار تام 3 گرم در 10 میلی لیتر آب مقطر استریل افزایش مییابد که طی 10 ساعت در بافت زیر جلد انفوزیون میشود. در مسمومیت مزمن 50 ـ 20 mg/kg/day از دارو طی مدت 8 ساعت به صورت زیر جلدی انفوزیون میگردد. معهذا، تزریق عضلانی راه تجویز ترجیحی دارو است که باید در تمام بیمارانی که در حالت شوک نمیباشند، مورد استفاده قرار گیرد. دوز معمول داخل عضلانی بالغین و اطفال 1 ـ 5/0 g/day میباشد. بعلاوه، در صورت انتقال خون به بیمار، لازم است یک دوز 2گرمی دارو همراه با هر واحد خون تزریقی به صورت انفوزیون آهسته داخل وریدی با حداکثر سرعت 15 mg/kg/h تجویز گردد. کودکان: دوز توصیه شده اطفال در مسمومیت حاد با آهن مقدار50 mg/kg/dose است که هر 6 ساعت و تا زمانی که رنگ ادرار تغییر نیافته است به صورت داخل عضلانی تجویز میگردد. سلامت و کارآیی دارو در اطفال کوچکتر از3 سال ثابت نشده است.
|
• اشکال دارویی |
For Injection (as Mesylate): 500mg |