• موارد مصرف |
این دارو برای درمان بیماری افسردگی بکار میرود. |
• مکانیسم اثر |
دزیپرامین از طریق مهار برداشت مجدد نوراپینفرین و سروتونین توسط غشاء پایانه سلول عصبی پیش سیناپسی، غلظت آنها را در سیستم عصبی مرکزی افزایش میدهد. |
• فارماکوکینتیک |
این دارو پس از تجویز خوراکی به سرعت و بطور کامل جذب میشود. دارای متابولیسم گذر اول کبدی است. دارو فاقد متابولیت فعال است. 96% آن به پروتئینهای پلاسما متصل میشود. دفع دارو از کلیه است. |
• موارد منع مصرف |
در موارد سکته قلبی اخیر، (بخصوص ایست قلبی)، حالات مانیک و نارسائی کبدی نباید مصرف شود. |
• هشدارها |
در موارد زیر مصرف دزی پرامین باید با احتیاط صورت گیرد: بیماری قلبی ـ عروقی، سابقه صرع، سالمندان، نارسایی کبدی (اگر شدید باشد از مصرف دارو باید پرهیز شود)، بیماریتیروئید، فئوکروموسیتوم، سابقه مانیا، جنون، گلوکوم با زاویه بسته، سابقه احتباس ادراری، الکتروشوک درمانی همزمان و پورفیری.
|
• عوارض جانبی |
خشکی دهان، تاریدید (اختلال در تطابق، افزایش فشار داخل چشم)، یبوست، تهوع، اشکال در ادرار کردن، عوارض قلبی ـ عروقی، تداخل در فعالیت جنسی، تغییرات قند خون، افزایش اشتها و وزن از عوارض جانبی این دارو است.
|
• تداخل های دارویی |
مصرف همزمان با داروهای ضد آریتمی خطر آریتمی بطنی را افزایش میدهد. مصرف همزمان این دارو با مهار کننده های آنزیم MAO باعث تحریک CNS و بالا رفتن فشار خون میگردد. این دارو از طریق کاهش آستانه تشنج با اثر داروهای ضد صرع، مقابله میکند. بعضی از داروهای ضد صرع با کاهش غلظت پلاسمایی این دارو، اثر ضد افسردگی آن را کاهش میدهند. این دارو اثر پایین آورنده فشار خون کلونیدین و گوانتیدین را کاهش میدهد و در صورت قطع ناگهانی این دو دارو خطر افزایش فشار خون زیاد میشود. مصرف همزمان این دارو با فنوتیازینها موجب افزایش عوارض جانبی آنتی موسکارینی میشود. مصرف همزمان این دارو با نور آدرنالین باعث افزایش فشار خون و با آدرنالین باعث پرفشاری خون و آریتمی میگردد اما مصرف همزمان با بیحس کنندههای موضعی حاوی آدرنالین بنظر میرسد که بیخطر باشد. سایمتیدین با مهار متابولیسم این دارو، غلظت پلاسمایی آن را افزایش میدهد. |
• نکات قابل توصیه |
1 ـ از قطع ناگهانی مصرف دارو پرهیز شود. در صورت نیاز، کاهش مقدار مصرف باید تدریجی و در طول یک دوره حداقل 4 هفتهای انجام شود. 2 ـ در هفتههای اول درمان به دلیل افزایش تمایل به خودکشی بیمار باید تحت نظر باشد. 3 ـ بیش از یک داروی ضد افسردگی در یک زمان نباید تجویز شود. 4 ـ برای شروع اثرات درمانی این دارو حداقل 2 هفته وقت لازم است. 5 ـ به علت نیمه عمر طولانی دارو، تجویز یکباره آن در موقع خواب، کفایت میکند. 6 ـ به بیمار یادآوری شود که در صورت بروز علائم آنتی موسکارینی به درمان ادامه دهد چون به این اثرات تا حدی تحملحاصل میشود. 7 ـ در صورت مصرف مهار کنندههای آنزیم MAO توسط بیمار، باید دو هفته بعد از قطع آنها، مصرف این دارو را آغاز کند. 8 ـ در صورت ضرورت مصرف داروی مهار کننده MAO باید حداقل یک هفته میان قطع این دارو و شروع داروی جدید فاصله ایجاد شود.
|
• مقدار مصرف |
75 میلیگرم در مقادیر منقسم یا یکجا هنگام خواب مصرف میشود. در صورت لزوم مقدار مصرف آن تا حداکثر 200 میلیگرم افزایش مییابد. در افسردگی مقاوم تا حداکثر 300میلیگرم در 24 ساعت مصرف میشود (در صورت امکان غلظت پلاسمائی اندازهگیری شود). مقدار مصرف نگهدارنده 75-100 میلیگرم در روز خواهد بود. در سالمندان ابتدا روزانه 25میلیگرم مصرف میشود و سپس تا حد نیمی از حداکثر مقدار مصرف بالغین، آنرا تدریجا افزایش میدهند. |
• اشکال دارویی |
Scored Tablet: 25 mg |
• نام های تجاری |
• DESIPRAMINE - EXIR ®r
|