• موارد مصرف |
دسموپرسین برای درمان دیابت بیمزه نوروژنیک، شب ادراری اولیه (با غلظت طبیعی ادرار)، پرنوشی موقت و پر ادراری همراه با تروما یا جراحی در ناحیه هیپوفیز، بیماری فون ویل براند نوع I و هموفیلی خفیف نوع A ، سردرد Post-lumbar puncture ، شب ادراری همراه اسکلروز مولتیپل، تشخیص دیابت بیمزه نوروژنیک، تست ارزیابی عملکرد کلیوی و نیز تست پاسخ فیبرینو لیتیک به کار میرود. |
• مکانیسم اثر |
دسموپرسین آنالوگ وازوپرسین یا آنتی دیورتیک هورمون ( ADH ) میباشد. بنابراین با افزایش نفوذپذیری سلولی در مجاری جمع کنندهادرار موجب افزایش باز جذب آب در کلیه و در نتیجه افزایش اسمولالیته ادرار و کاهش همزمان برون ده ادراری میشود. دسموپرسین اثرات آنتی هموراژیک خود را از طریق افزایش سطوح پلاسمایی فاکتور انعقادی 8 (فاکتور آنتی هموفیلیک) و افزایش فعالیت فاکتور فون ویل براند و احتمالا اثر مستقیم بر جدار عروق خونی اعمال مینماید. |
• فارماکوکینتیک |
20ـ10 درصد دارو از مخاط بینی جذب میشود. به دنبال تجویز از راه بینی طی یک ساعت اثر ضد ادراری دارو ظاهر میشود و طی 5 ـ1 ساعت به حداکثر اثر میرسد. متابولیسم دارو کلیوی است. طول اثر آنتی دیورتیک دارو با تجویز از راه بینی متغیر بوده و 20ـ8 ساعت است. |
• موارد منع مصرف |
این دارو به منظور درمان شب ادراری در مبتلایان به نارسائی کلیوی، بیماریهای قلبی ـ عروقی و مبتلایان به زیادی فشار خون شریانی نباید مصرف شود. |
• هشدارها |
1 ـ در بیماران مبتلا بهسیستیک فیبروزیس باید با احتیاط مصرف شود. 2 ـ در حین درمان با دسموپرسین از مصرف زیاد مایعات باید خودداری شود. افزایش مصرف مایعات بهویژه در سالمندان و کودکان میتواند موجب کاهش سدیم خون و مسمومیت با آب گردد. در درمان شب ادراری با اندازهگیری مرتب وزن و فشار خون بیمار میتوان افزایش بیش از حد مایعات بدن را کنترل نمود. 3 ـ تجویز داخل وریدی سریع دارو ممکن است موجب افت فشار خون گردد. |
• عوارض جانبی |
احتباس مایعات و کاهش سدیم خون، در صورتیکه تجویز دارو بدون محدودکردن مصرف مایعات باشد (در موارد شدید این عارضه با تشنج همراه است)، سردرد، تهوع، استفراغ و خونریزی از بینی گزارش شده است. |
• تداخل های دارویی |
مصرف همزمان با کاربامازپین، کلرپروپامید یا کلوفیبرات میتواند موجب افزایش اثر ضد ادراری دارو گردد. به عکس، استفاده همزمان از داروهایی چون لیتیوم یا نوراپینفرین از اثر ضدادراری میکاهد. |
• نکات قابل توصیه |
1 ـ قبل از مصرف دارو از عدم حساسیت فرد به دارو اطمینان حاصل گردد. 2 ـ در هنگام مصرف دارو از راه بینی دقت به عمل آید تا دارو بیش از میزان تجویز شده مصرف نگردد. 3 ـ در هنگام تجویز دارو برای ارزیابی و تشخیص عملکرد کلیهها، بهتر است مثانه بیمار خالی باشد.
|
• مقدار مصرف |
بزرگسالان: برای تشخیص دیابت بیمزه،20 میکروگرم و برای درمان دیابت بیمزه40 ـ10 mcg/day (در یک یا دو مقدار منقسم) تجویز میشود. در درمان شب ادراری اولیه (با توان طبیعی تغلیظ ادرار) در ابتدا به میزان 20 میکروگرم قبل از خواب تجویز میگردد و تنها در صورتیکه مقادیر پایین مقرر نباشند، میتوان مقدار مصرف را تا40 میکروگرم افزایش داد. در شب ادراری همراه با اسکلروز مولتیپل در افراد با سن کمتر از 65 سال، بهمیزان 20ـ10 میکروگرم قبل از خواب تجویز میشود. به منظور ارزیابی و تشخیص عملکرد کلیه،40 میکروگرم توصیه میشود. کودکان: میزان تجویز برای تشخیص دیابت بیمزه، مشابه بزرگسالان و در درمان دیابت بیمزه، 20 ـ 5 mcg/day میباشد. برای درمان شب ادراری اولیه، مقدار مصرف برای کودکان بیش از 5 سال، مشابه بزرگسالان و به منظور تست تشخیص عملکرد کلیوی، در کودکان 15ـ1سال 20 میکروگرم و کمتر از 1 سال، 10 میکروگرم تجویز میشود (میزان مصرفمایعات را در دو وعده غذای بعدی کودک باید تا 50% کاهش داد.) |
• اشکال دارویی |
Nasal Solution: 0.1 mg/ml |