• موارد مصرف |
دوپامین برای درمان شوک کاردیوژنیک ناشی از سکته یا جراحی قلب استفاده میشود. |
• مکانیسم اثر |
این دارو با تحریک گیرندههای بتا ـ یک آدرنرژیک در عضله قلب، موجب افزایش قدرت انقباضی قلب میشود. مقادیر کم دارو موجب گشادی عروق و افزایش جریان خون کلیوی و در مقادیر بیشتر باعث انقباض عروق میشود. |
• فارماکوکینتیک |
دوپامین بعد از تجویز وریدی دفع سریعی داشته و نیمه عمر حذف آن 9ـ6 دقیقه است. تغییرات فردی در کلیرانس دوپامین وجود دارد که تا حدی ناشی از غیر طبیعی بودن عملکرد اعضایی مثل کبد یا کلیه (که باعث کاهش کلیرانس دوپامین میگردد) میباشد. |
• موارد منع مصرف |
در موارد تاکی آریتمی و فئوکروموسیتوم نباید مصرف شود. |
• هشدارها |
1 ـ قبل از تجویز دوپامین به بیمارانی که دچار شوک شدهاند و یا در انفارکتوس میوکارد، باید کمی حجم خون آنان تصحیح گردد. 2 ـ برای بیمارانی که داروی مهارکننده آنزیم مونو آمینو اکسیداز دریافت میکنند، نباید دوپامین تجویز کرد. در صورت ضرورت باید با کمترین میزان ممکن دارو را تجویز نمود. 3 ـ در شوک ناشی از سکته قلبی باید از مقادیر کم (کمتر از 5 میکروگرم در دقیقه) دوپامین استفاده نمود چون مقادیر بیشتر با انقباض عروق باعث بدتر شدن نارسایی قلب میشود. 4 ـ در موقع انفوزیون وریدی دوپامین، درصورت نشت مقادیر زیاد دوپامین به بافتهای اطراف، نکروز ایجاد میگردد. |
• عوارض جانبی |
بروز عوارضی مثل تهوع، استفراغ، تنگی عروق محیطی، کاهش فشارخون، افزایش فشار خون، افزایش ضربان قلب، درد آنژینی و آریتمی با این دارو گزارش شدهاند. |
• تداخل های دارویی |
تجویز همزمان این دارو با داروهای ضد افسردگی مهارکننده آنزیم مونو آمینو اکسیداز ممکن است موجب افزایش شدید فشارخون گردد. |
• نکات قابل توصیه |
1 ـ نشت دوپامین به بافت های اطراف رگ، با تزریق موضعی فنتولامین تا حداکثر 12 ساعت پس از نشت به طور موفقیت آمیزی قابل درمان است. 2 ـ در صورت بروز عوارض جانبی دوپامین، به دلیل کوتاه بودن نیمه عمر این دارو، با کم کردن سرعت انفوزیون یا قطع آن این عوارض سریعا برطرف میشوند. |
• مقدار مصرف |
از طریق انفوزیون وریدی 5 – 2 mcg/kg/min مصرف میشود. |
• اشکال دارویی |
Injection: 200 mg/5ml |
• نام های تجاری |
® DOPADIC |