• موارد مصرف |
این دارو برای درمان اضطراری آنافیلاکسی حاد، آنژیو ادم و احیای قلبی ـ عروقی مصرف میشود. |
• مکانیسم اثر |
اپی نفرین یک داروی مقلد سمپاتیک است که به طور مستقیم بر روی گیرندههای آلفا و بتا ـ آدرنرژیک اثر میکند. اپینفرین عضلات صاف نایژه را با اثر بر روی گیرندههای بتا ـ دو آدرنرژیک شل میکند و از طریق گیرندههای آلفا ـ آدرنرژیک، شریانچههای نایژه را منقبض مینماید. در نتیجه موجب از بین رفتن اسپاسم نایژه، احتقان و خیز میشود. |
• فارماکوکینتیک |
این دارو از راه عضلانی یا زیر جلدی، جذب میشود. اپی نفرین در انتهای اعصاب سمپاتیک، کبد و سایر بافتهای بدن متابولیزه میشود. شروع اثر این دارو از راه عضلانی متغیر میباشد. درحالیکه اثر آن از راه تزریق زیر جلدی، 15ـ 6دقیقه پس از مصرف شروع میشود، طول مدت اثر دارو از راه زیر جلدی یا عضلانی کمتر از 4 ـ 1 ساعت است. دفع این دارو از راه کلیه است. |
• موارد منع مصرف |
- |
• هشدارها |
1 ـ این دارو در موارد زیر باید با احتیاط مصرف شود: پرکاری تیروئید، دیابت، بیماری قلبی ـ عروقی و شوک کاردیوژنیک، تروماتیک یا خونریزی. 2 ـ از تزریق اپینفرین به داخل عضلات سرینی باید اجتناب نمود، زیرا ممکن است موجب بروز گانگرن شود. 3 ـ لازم است همزمان با تزریق اپی نفرین، حجم مایعات از دست رفته نیز جبران شود. 4 ـ تزریق اپی نفرین بهداخل شریان به علت انقباض شدید عروق و احتمال بروز گانگرن توصیه نمیشود. |
• عوارض جانبی |
اضطراب، لرزش، تاکیکاردی، آریتمی، احساس سرما در انتهاها، زیادی فشارخون و خیز ریوی، تهوع، استفراغ، تعریق، ضعف و سرگیجه با مصرف این دارو گزارش شده است. |
• تداخل های دارویی |
مصرف همزمان هالوتان با اپینفرین ممکن است خطر بروز آریتمی شدید بطنی را افزایش دهد. انفلوران یا ایزوفلوران نیز ممکن است عضله قلب را به اثرات مقلد سمپاتیک اپی نفرین حساس نماید. مصرف همزمان اپینفرین با داروهایضد افسردگی سه حلقهای، ممکن است اثرات قلبی ـ عروقی اپینفرین را تشدید کند که احتمالا منجر به بروز آریتمی، تاکی کاردی یا زیادی شدید فشار خون و دمای بدن میشود. مصرف همزمان داروهای مسدود کننده گیرنده بتا ـ آدرنرژیک با اپینفرین، ممکن است به مهار اثرات درمانی هر دو دارو منجر شود. مصرف همزمان دیگوکسین با اپینفرین ممکن است خطر بروز آریتمی قلبی را افزایش دهد. مصرف همزمان ارگوتامین با اپینفرین ممکن است منجر بهافزایش اثر تنگ کننده عروق شود. همچنین ممکن است باعث ایجاد ایسکمی عروق محیطی و گانگرن شده و اثر بالابرنده فشار خون اپینفرین را نیز تشدید نماید. |
• نکات قابل توصیه |
1 ـ این دارو در موارد اضطراری برای درمان واکنش های آلرژیک باید بلافاصله مصرف شود. 2 ـ محلول تزریقی اپینفرین با غلظت mg/ml 1 ، قبل از تزریق داخل قلبی یا وریدی باید رقیق شود. برای این منظور 5/0 میلیلیتر از محلول اپی نفرین باید با محلول تزریقی کلرور سدیم به حجم 10 میلی لیتر رسانده شود. |
• مقدار مصرف |
بزرگسالان: بهعنوان گشادکننده نایژه، ابتدا 5/0-2/0 میلیگرم تزریق زیر جلدی میشود که این مقدار هر 20دقیقه تا 4 ساعت برحسب نیاز بیمار تکرار میشود. در آنافیلاکسی، ابتدا مقدار 5/0-2/0 میلی گرم تزریق عضلانی یا زیر جلدی میشود که این مقدار هر 15 ـ 10 دقیقه برحسب نیاز بیمار تکرار میشود. به عنوان تنگ کننده عروق در شوک آنافیلاکتیک، ابتدا مقدار 5/0 میلی گرم تزریق عضلانی یا زیر جلدی میشود و پس از آن 05/0 – 250/0 میلیگرم هر 15 ـ 5 دقیقه برحسب نیاز بیمار تزریق وریدی میشود. به عنوان محرک قلبی نیز مقدار 1 ـ 1/0 میلیگرم داخل قلب یا ورید تزریق میگردد که این مقدار در صورت نیاز، هر 5 دقیقه تکرار میشود. برای احیاء قلبی 1 میلیگرم بهصورت قطره قطره تجویز میگردد. کودکان: بهعنوان گشادکننده نایژه در درمان آنافیلاکسی، مقدار mg/kg 0/01 تا حداکثر 5/0 میلیگرم برای هر نوبت تزریق زیر جلدی میگردد که این مقدار برحسب نیاز هر 15 دقیقه برای دو نوبت و سپس هر 4 ساعت تکرار میشود. بهعنوان تنگ کننده عروق در شوک آنافیلاکتیک، ابتدا مقدار 3/0 میلیگرم تزریق عضلانی یا وریدی میگردد که این مقدار در صورت نیاز هر 15 دقیقه برای 3 یا 4 نوبت تکرار میشود. بهعنوان محرک قلبی نیز 01/0- 005/0 mg/kg داخل عضله قلب یا بهصورت وریدی تزریق میگردد. |
• اشکال دارویی |
Injection (As Acid Tartrate): 1 mg/ml |