• موارد مصرف |
اریترومایسین به عنوان جایگزین پپنیسیلین ها در بیمارانی که به این داروها حساسیت مفرط دارند، مصرف میشود. همچنین، اریترومایسین در درمان آنتریت ناشی از کامپیلوباکتر، پنومونی، بیماری لژیونر، سیفلیس، التهاب غیرگنوکوکی پیشابراه، التهاب مزمن پروستات، آکنه ولگاریس و برای پیشگیری از دیفتری و سیاه سرفه مصرف میشود. |
• مکانیسم اثر |
اریترومایسین یک آنتیبیوتیک ماکرولید باکتریو استاتیک با طیف اثر ضد باکتری شبیه به پنی سیلینها ست. این دارو از طریق پیوند با ریبوزومهای باکتریایی مانع بیوسنتز پروتئینهای موجود در باکتری و توقف رشد آن میشود. |
• فارماکوکینتیک |
این دارو از راه خوراکی بخوبی جذب میشود، اما در برابر اسید معده ناپایدار است. فراهمی زیستی این دارو بسته به نوع استر آن 65 ـ 30 درصد است. پس از جذب به طور گسترده در بافتها و مایعات بدن منتشر میشود. متابولیسم آن کبدی و دفع آن نیز عمدتا از طریق ترشح در صفرا است. اوج غلظت سرمی اریترومایسین بسته به نوع استر آن 4 ـ 2 ساعت پس از مصرف خوراکی حاصل میشود. نیمه عمر این دارو 2 ـ 5/1 ساعت است که در صورت عیب کار کلیه ممکن است تا 5 ساعت نیز افزایش یابد. |
• موارد منع مصرف |
- |
• هشدارها |
در صورت ابتلای بیمار به نارسایی کبدی یا کلیوی، تاکیکاردی بطنی و پورفیری، با احتیاط فراوان مصرف شود. |
• عوارض جانبی |
تهوع، استفراغ، احساس ناراحتی در شکم، اسهال، کهیر، بثورات جلدی و سایر واکنشهای آلرژیک، کاهش برگشت پذیر قدرت شنوایی در صورت مصرف مقادیر زیاد دارو، یرقان انسدادی و عوارض قلبی با مصرف این دارو گزارش شدهاند. |
• تداخل های دارویی |
غلظت سرمی دیسوپیرامید در صورت مصرف همزمان با اریترومایسین افزایش مییابد و ممکن است موجب بروز مسمومیت و آریتمی شود. اثر وارفارین در صورت مصرف همزمان با اریترومایسین ممکن است افزایش یابد. اریترومایسین متابولیسم کاربامازپین، بروموکریپتین، تئوفیلین و سیکلوسپورین را مهار میکند و ممکن است موجب افزایش غلظت سرمی این داروها گردد. اریترومایسین متابولیسم ترفنادین را نیز مهار میکند و خطر بروز آریتمی در بیمار را افزایش میدهد (از مصرف همزمان این دو دارو باید خودداری کرد). اثر دیگوکسین بر قلب در صورت مصرف همزمان با اریترومایسین ممکن است افزایش یابد. غلظت سرمی اریترومایسین توسط سایمتیدین افزایش مییابد و این موضوع احتمال بروز عوارض جانبی و مسمومیت، به ویژه ناشنوایی ناشی از اریترومایسین را افزایش میدهد. |
• نکات قابل توصیه |
اریترومایسین و مشتقات خوراکی آن را بهتر است با معده خالی مصرف کرد. اما در صورت بروز تحریک گوارشی میتوان دارو را با غذا مصرف نمود. |
• مقدار مصرف |
خوراکی: بزرگسالان: مقدار مصرف این دارو از راه خوراکی در بزرگسالان و کودکان با سن بیش از 8 سال 500 ـ 250 میلیگرم هر 6ساعت یا 1 ـ 5/0 گرم هر 12 ساعت و حداکثر تا 4 g/day در عفونتهای شدید میباشد. مقدار مصرف اریترومایسین در درمان مراحل اولیه سیفلیس 500 میلیگرم هر 6 ساعت برای مدت 21 ـ 14 روز میباشد. کودکان: این دارو در کودکان با سن کمتر از 2 سال به مقدار 125 میلیگرم هر 6ساعت و در کودکان 8 ـ 2 سال به مقدار250 میلیگرم هر 6 ساعت مصرف میشود. مقدار مصرف در عفونتهای شدید ممکن است تا دو برابر افزایش یابد. تزریقی: در عفونتهای شدید، در بزرگسالان و کودکان 50 mg/kg/day از راه انفوزیون مداوم وریدی یا در مقادیر منقسم هر 6 ساعت مصرف میشود. در عفوتنهای خفیف، 25 mg/kg/day انفوزیون وریدی میشود. |
• اشکال دارویی |
Film Coated Tablet : 200mg, 400mg (asEthylsuccinate) For Suspension : 200mg/ 5ml (asEthylsuccinate) For Injection : 1g (as lactobionate) |