• موارد مصرف |
فلومازنیل به منظور رفع اثرات سداتیو بنزودیازپین ها در موارد ایجاد بیهوشی، مراقبتهای ویژه و کاربردهای تشخیصی بهکار میرود. |
• مکانیسم اثر |
این دارو آنتاگونیست رقابتی گیرنده بنزودیازپین میباشد و با اثر مضعف CNS بنزودیازپینها تداخل میکند. |
• فارماکوکینتیک |
این دارو با تجویز داخل وریدی سریعا عمل میکند. به دلیل کلیرانس سریع کبدی دارای نیمه عمر کوتاه، حدود 3/1 ـ 7/0 ساعت میباشد. |
• موارد منع مصرف |
در بیماران صرعی که به مدت طولانی تحت درمان با بنزودیازپینها بودهاند، نباید مصرف شود. |
• هشدارها |
1 ـ این دارو در موارد وابستگی به بنزودیازپینها، نارسایی کبدی، آسیب شدید مغزی، سالمندان و کودکان باید با احتیاط فراوان مصرف شود. 2 ـ قبل از تجویز این دارو، از برطرف شدن بلوک عصب ـ عضله (ناشی از مصرف داروهای شل کننده عضلات اسکلتی) باید اطمینان حاصل شود. 3 ـ در بیماران مضطرب یا بعد از جراحی های بزرگ، از تزریق سریع این دارو باید اجتناب شود. |
• عوارض جانبی |
تهوع، استفراغ، برافروختگی صورت، تحریک پذیری، اضطراب و ترس، افزایش موقتی فشارخون و ضربان قلب و ندرتا تشنج از عوارض جانبی دارو هستند. |
• تداخل های دارویی |
چون این دارو کوتاه اثر میباشد و از طرفی اثرات بنزودیازپین ها حداقل برای 24 ساعت ادامه مییابد، ممکن است تجویز مکرر این دارو لازم باشد. |
• نکات قابل توصیه |
- |
• مقدار مصرف |
ابتدا 200 میکروگرم در طی 15 ثانیه تزریق وریدی میشود و درصورت نیاز 60 ثانیه بعد 100 میکروگرم تزریق میشود. مقدار مصرف معمول این دارو 600 ـ 300 میکروگرم میباشد. حداکثر مقدار مصرف 1 میلیگرم (2 میلیگرم در موارد مراقبتهای ویژه) است. در صورتی که بعد از تزریق این دارو، خواب آلودگی مجددا بروز کند، براساس میزان بیداری بیمار، بین 400 ـ 100 میکروگرم در ساعت انفوزیون وریدی میگردد. |
• اشکال دارویی |
Injection : 0.5 mg/5 ml |