FUROSEMIDE


موارد مصرف

فوروزماید در درمان‌ خیز (همراه‌ با نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌، سیروز کبدی‌ و بیماری‌ کلیوی‌) و کم‌ ادراری‌ ناشی ‌از نارسایی‌ کلیوی‌ و زیادی‌ خفیف‌ تا متوسط فشار خون‌ و به‌ عنوان‌ داروی‌ کمکی‌ در درمان‌ بحران‌ زیادی‌ فشارخون‌ مصرف‌ می‌شود.

مکانیسم اثر

این‌ دارو باز جذب‌ سدیم‌ و آب‌ در قسمت‌ بالارونده‌ قوس‌ هنله‌ را مهار می‌کنند. این دارو میزان‌ رساندن‌ مایعات‌ توبولی‌ و الکترولیتها به‌ ناحیه‌ دیستال‌ و ترشح‌ یون‌ پتاسیم‌ و هیدروژن‌ را افزایش‌ می‌دهند. درحالیکه‌ کم‌ شدن‌ حجم‌ پلاسما سبب‌ افزایش‌ تولید آلدوسترون‌ می‌شود. این‌ دو اثر، باز جذب‌ سدیم‌ را در لوله‌های‌ دیستال‌ تسریع‌ نموده‌ و سبب‌ افزایش‌ دفع‌ پتاسیم‌ و یون ‌هیدروژن‌ در لوله‌های‌ دیستال‌ می‌شود. با کاهش‌ حجم‌ مایع‌ خارج‌ سلولی‌ و پلاسما و برون‌ ده‌ قلبی‌ فشارخون‌ را پایین‌ می‌آورند. سپس‌ برون‌ ده‌ قلبی‌ به‌ حالت‌ طبیعی ‌برمی‌گردد و مقاومت‌ عروق‌ محیطی‌ کاهش‌ می‌یابد.

فارماکوکینتیک

تقریبا 70 ـ 60 درصد فوروزماید پس‌ از مصرف‌ خوراکی‌ جذب‌ می‌شود. غذا ممکن‌ است‌ سرعت‌ جذب‌ را بدون‌ تغییر اثر مدری‌، کم‌ کند. پیوند فوروزماید به‌ پروتئین‌ بسیار زیاد است‌. متابولیسم‌ دارو کبدی‌ است‌. اثر دارو از راه‌ خوراکی‌ پس‌ از 60 ـ 20 دقیقه‌ و از راه‌ تزریق‌ وریدی‌ پس‌ از 5 دقیقه‌ شروع ‌می‌شود. زمان‌ لازم‌ برای‌ رسیدن‌ به‌ اوج‌ اثر مدر دارو، از راه‌ خوراکی‌ 2 ـ 1 ساعت‌ و از راه‌ وریدی‌ طی‌ 30 دقیقه‌ است‌. اوج‌ اثر کاهنده‌ فشارخون‌ این‌ دارو تا چند روز پس ‌از شروع‌ درمان‌ ظاهر نمی‌شود. طول‌ اثر دارو از راه‌ خوراکی‌ 8 ـ 6 ساعت‌ و از راه ‌وریدی‌ 2 ساعت‌ است‌. 88 درصد فوروزماید از راه‌ کلیه‌ و 12 درصد از راه‌ صفرا و مدفوع‌ دفع‌ می‌شود.

موارد منع مصرف

این‌ دارو در نارسایی ‌کلیوی‌ همراه‌ بی‌ ادراری‌ و همچنین‌ حالات‌ قبل‌ از اغماء ناشی‌ از سیروز کبدی‌ نباید مصرف‌ شود.

هشدارها

1 ـ این‌ دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان‌ مصرف‌ شود:

دیابت‌ شدید، نقرس‌ شدید، نارسایی‌ کبدی‌، بزرگ‌ شدن‌ پروستات‌ و پورفیری‌.

2 ـ این‌ دارو ممکن‌ است‌ سبب‌ بروز کمی ‌پتاسیم‌ و سدیم‌ خون‌ شود.

3 ـ بیماران‌ سالخورده‌ ممکن‌ است‌ به ‌اثرات‌ این‌ دارو بر روی‌ فشارخون‌ و الکترولیت‌ها حساستر بوده‌ و در معرض ‌خطر بروز کلاپس‌ گردش‌ خون‌ و حملات ‌ترومبو آمبولی‌ باشند.
عوارض جانبی
کمی‌ سدیم‌ خون‌، کمی ‌پتاسیم‌ خون‌ و کمی‌ منیزیم‌ خون‌، آلکالوز ناشی‌ از کمی‌ کلرور خون‌، افزایش‌ دفع ‌کلسیم‌، کاهش‌ فشارخون‌، تهوع‌، اختلالات‌ گوارشی‌، افزایش‌ اوره‌ خون‌ و نقرس‌، افزایش‌ قند خون‌، افزایش‌ موقت‌ غلظت ‌کلسترول‌ و تری‌ گلیسرید پلاسما با مصرف‌ این‌ دارو گزارش‌ شده‌ است‌.
تداخل های دارویی

مصرف‌ همزمان‌ لیتیم ‌با فوروزماید ممکن‌ است‌ موجب‌ بروز مسمومیت‌ ناشی‌ از لیتیم‌ شود. احتمال ‌بروز مسمومیت‌ گوشی‌ و کلیوی‌، به ‌ویژه‌ در صورت‌ وجود عیب‌ کار کلیه‌، درصورت‌ مصرف‌ همزمان‌ فوروزماید با سایر داروهای‌ سمی‌ برای‌ کلیه‌ و گوش‌ ممکن‌ است‌ افزایش‌ یابد. در صورت ‌مصرف‌ همزمان‌ داروهای‌ کاهنده‌ پتاسیم‌خون‌ با این‌ دارو، خطر بروز کمی‌ شدید پتاسیم‌ خون‌ افزایش‌ می‌یابد.

نکات قابل توصیه

1 ـ مصرف‌ این‌ دارو حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌ باید ادامه‌ یابد.

2 ـ این‌ دارو افزایش‌ فشارخون‌ را درمان‌ نمی‌کند، بلکه‌ آن‌ را کنترل‌ می‌نماید. از اینرو مصرف‌ این‌ دارو ممکن‌ است‌ تا آخر عمر ضروری‌ باشد.

3 ـ در طول‌ مصرف‌ این‌ دارو، احتمال‌ بروز کمی‌ پتاسیم‌ خون‌ وجود دارد. از اینرو ممکن‌ است‌ مصرف‌ مکمل‌ های‌ پتاسیم‌ ضروری‌ باشد.

4 ـ در هنگام‌ ایستادن‌ به‌ مدت‌ طولانی‌، انجام‌ فعالیت‌ جسمانی‌ یا در هوای‌ گرم‌، به‌ علت‌ اثر کاهنده‌ فشار خون‌ در حالت ‌ایستاده‌، باید احتیاط شود.

5 ـ به‌عنوان‌ پایین‌ آورنده‌ فشارخون‌، از مصرف‌ سایر داروها بخصوص‌ داروهای ‌مقلد سمپاتیک‌ که‌ نیاز به‌ نسخه‌ پزشک ‌ندارند، باید خودداری‌ شود.

6 ـ اگر برنامه‌ مصرف‌ دارو یکبار در روز باشد، به‌ منظور جلوگیری‌ از تکرر ادرار در طول‌ شب‌، این‌ دارو باید صبح‌ مصرف‌ شود.

7 ـ اگر فوروزماید به‌ رژیم‌ درمانی ‌فشار خون‌ اضافه‌ شود، به‌ منظور جلوگیری‌ از افت‌ شدید آن‌، کاهش‌ مقدار مصرف‌ سایر داروهای‌ کاهنده‌ فشارخون‌ ممکن‌ است‌ ضروری‌ باشد.

8 ـ اگر کم‌ ادراری‌ با حداکثر مصرف‌ این ‌دارو به‌ مدت‌ 24 ساعت‌ ادامه‌ داشته‌ باشد، توصیه‌ می‌شود مصرف‌ دارو قطع‌ شود.

9 ـ احتمال‌ بروز حساسیت‌ به‌ نور با مصرف‌ فوروزماید وجود دارد. از تماس ‌بیش‌ از حد با نور خورشید باید خودداری ‌شود.
مقدار مصرف

خوراکی‌:

بزرگسالان‌: در درمان‌ بی ‌ادراری‌ ابتدا 80 ـ 20 میلی‌گرم‌ به‌صورت‌ مقدار واحد مصرف‌ می‌شود که‌ سپس‌ هر 8 ـ 6 ساعت ‌مقدار 40 ـ 20 میلی‌گرم‌ به‌ مقدار مصرف ‌اضافه‌ می‌شود تا پاسخ‌ مطلوب‌ حاصل‌شود. مقدار نگهدارنده‌ این‌ دارو به‌ صورت ‌مقدار واحد یا در 3 ـ 2 مقدار منقسم‌ یک ‌روز در میان‌ یا 4 ـ 2 روز متوالی‌، روزی‌ یک‌ بار در هفته‌ تجویز می‌شود. به ‌عنوان ‌کاهنده‌ فشارخون‌، ابتدا 40 میلی‌ گرم‌ 2 بار در روز و سپس‌ مقدار مصرف‌ بر اساس ‌پاسخ‌ بیمار تنظیم‌ می‌شود. بیشینه‌ مقدار مصرف‌ تا 60 mg/day است‌.

کودکان‌: ابتدا mg/kg 2 به ‌صورت‌ مقدار واحد مصرف‌ می‌شود و سپس‌ هر 8 ـ 6ساعت‌2 - 1 mg/kg به‌ آن‌ افزوده‌ می‌شود تا پاسخ‌ مطلوب‌ بدست‌ آید.

تزریقی‌ :

بزرگسالان‌: ابتدا 40 ـ 20 میلی‌گرم ‌به‌ صورت‌ مقدار واحد تزریق‌ عضلانی‌ یا وریدی‌ می‌شود و سپس‌ هر 2 ساعت‌ تا حصول‌ پاسخ‌ کافی‌، مقدار 20 میلی‌گرم ‌افزوده‌ می‌شود. مقدار نگهدارنده‌ بر اساس‌ اندازه‌گیری‌ غلظت‌ سرمی‌ تعیین‌ می‌شود (1یا 2 بار در روز). در خیز حاد ریوی‌ (بدون ‌بحران‌ زیادی‌ فشارخون‌) به‌عنوان‌ مقدار شروع‌ 40 میلی‌گرم‌ تزریق‌ وریدی‌ می‌شود و در صورت‌ عدم‌ پاسخ‌ کافی‌ مجددا پس‌ از یکساعت‌ 80 میلی‌گرم‌ تزریق‌ می‌شود. به ‌عنوان‌ کاهنده‌ فشارخون‌ در بحران‌ زیادی‌ فشار خون‌ در بزرگسالانی‌ که‌ کلیه‌ سالم‌ دارند 80 ـ 40 میلی‌گرم‌ و در بحران ‌زیادی‌ فشار خون‌ همراه‌ با خیز ریوی‌ یا نارسایی‌ حاد کلیوی‌، مقدار 200 ـ 100میلی‌گرم‌ به ‌صورت‌ وریدی‌ تزریق ‌می‌شود.

کودکان‌: ابتدا mg/kg 1 به ‌صورت‌ مقدار واحد تزریق‌ عضلانی‌ یا وریدی‌ می‌شود و هر 2 ساعت‌ mg/kg 1 به‌ مقدار مصرف‌ افزوده‌ می‌شود تا پاسخ‌ مناسب‌ حاصل‌شود.
اشکال دارویی

Tablet : 40 mg

Injection : 20 mg/2 ml, 250 mg / 25 m

نام های تجاری

® FUROSEMIDE-AR

® MD-FUROSEMIDE

® ROSEMID

بازگشت به
فهرست داروها