IBUPROFEN


موارد مصرف

ایبوپروفن‌ در تسکین‌ درد و التهاب‌ روماتیسمی‌، انواع‌ آرتریت‌ (شامل ‌آرتریت‌ جوانان‌) و دیگر اختلالات‌ عضلانی ‌ـ اسکلتی‌ به‌کار می‌رود. همچنین‌ در دردهای‌ ملایم‌ تا متوسط نظیر قاعدگی‌ دردناک‌، دردهای‌ و بعد از عمل‌ جراحی‌، تب ‌و درد در کودکان‌ مصرف‌ می‌گردد.

مکانیسم اثر

ایبو پروفن‌ اثرات‌ ضد التهاب‌، ضد درد و ضد تب‌ خود را احتمالا از طریق‌ مهار ساخت‌ پروستاگلاندین ‌ها اعمال‌ می‌نماید.

فارماکوکینتیک

ایبوپروفن‌ پس‌ از مصرف‌ خوراکی‌ سریعا جذب‌ شده‌ و حداکثر غلظت‌ سرمی‌ آن‌ بعد از 2 ـ 1 ساعت‌ ایجاد می‌گردد. 99 درصد دارو به‌ پروتئین ‌های‌ پلاسما متصل‌ گشته‌ و در کبد متابولیزه‌ می‌گردد. نیمه‌ عمر آن‌ 2 ـ 8/1 ساعت‌ بوده ‌و از راه‌ ادرار دفع‌ می‌شود.

موارد منع مصرف

ایبوپروفن‌ در بیماران ‌دارای‌ سابقه‌ حساسیت‌ به‌ ASA یا دیگر داروهای‌ NSAID و نیز در بیمارانی‌ که‌ سابقه‌ حمله‌ آسم‌، آنژیوادم‌، کهیر یا رینیت‌ ناشی‌ از NSAIDs وجود دارد، نباید مصرف‌ گردد.

هشدارها

1 ـ در بیماران‌ دچار اختلالات‌ کلیوی‌، کبدی‌ یا قلبی‌ با احتیاط و با حداقل‌میزان‌ ممکن‌ به‌ کار رود. در ضمن‌ عملکرد کلیه‌ باید مرتبا کنترل‌ گردد.

2 ـ ایبوپروفن‌ در بیماران‌ دچار زخم‌ معده ‌فعال‌ نباید به‌ کار رود و بهتر است‌ در بیماران‌ دچار زخم‌ گوارشی‌ یا سابقه‌ آن‌، از مصرف‌ این‌ دارو پرهیز نموده‌ و درصورت‌ بروز صدمات‌ معدی‌ ـ روده‌ای ‌مصرف‌ آن‌ قطع‌ گردد.

3 ـ این‌ دارو در افراد سالمند با احتیاط تجویز شود.
عوارض جانبی
ناراحتی‌ دستگاه‌ گوارش‌نظیر تهوع‌، اسهال‌ و گاهگاهی‌ خونریزی‌ و زخم‌ ممکن‌ است‌ ایجاد گردد. عوارض‌ دیگر شامل‌ واکنش ‌های‌ آلرژیک‌، به ‌ویژه ‌آنژیوادم‌، برونکو اسپاسم‌ و بثورات ‌جلدی‌، همچنین‌ سردرد، سرگیجه‌، گیجی‌، اختلالات‌ شنوایی‌ نظیر وزوز گوش‌ و دفع‌ خون‌ در ادرار می‌باشد.
تداخل های دارویی

مصرف‌ ایبوپروفن‌ به‌ همراه‌ مهار کننده ‌های‌ آنزیم‌ تبدیل‌ کننده‌ آنژیوتانسین‌ ( ACE )، سبب‌ معکوس ‌نمودن‌ اثر ضد فشار خون‌ آنها گردیده‌ و نیز خطر نارسایی‌ کلیوی‌ و افزایش پتاسیم‌ خون‌ احتمالا افزایش‌ می‌یابد. ایبوپروفن‌ همراه‌ با داروهای‌ ضد میکروبی‌ از دسته‌ کینولون‌ها خطر بروز تشنج‌ را افزایش‌ می‌دهند. اثر داروهای‌ پایین‌ آورنده‌ قند خون‌ سولفونیل‌ اوره‌، احتمالا بوسیله‌ این‌ دارو افزایش‌ می‌یابد. مصرف‌ همزمان‌ با سیکلوسپورین‌ خطر سمیت‌ کلیوی‌ را افزایش‌ می‌دهد. دفع‌ لیتیوم‌ و احتمالا متوترکسات‌ بوسیله‌ ایبوپروفن‌ کاهش‌ یافته‌ و سمیت‌ آنها افزایش‌ می‌یابد.

نکات قابل توصیه

1 ـ در بیماران‌ با سابقه ‌زخم‌ در دستگاه‌ گوارش‌ باید با احتیاط مصرف‌ گردد.

2 ـ در صورت‌ بروز هر گونه‌ اختلال‌ در بینایی‌ باید با پزشک‌ مشورت‌ شود، زیرا احتمال‌ بروز تنبلی‌ چشم‌ (آمبلیوپاتی‌) وجود دارد.

3 ـ در بیماران‌ دچار اختلالات‌ قلبی‌، کاهش‌ فشار خون‌، خیز یا اختلالات‌ انعقادی‌ و نیز تحت‌ درمان‌ با وارفارین‌ باید با احتیاط به‌کار رود.

4 ـ مصرف‌ این‌ دارو در کودکان‌ زیر سن‌ 7سال‌ توصیه‌ نمی‌شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان‌: ابتدا به‌ میزان‌ 8/1 – 2/1 g/day (در 4 ـ 3 مقدار منقسم‌) و ترجیحا بعد از غذا مصرف‌ می‌گردد. در صورت‌ نیاز حداکثر تا g/day 4/2 به‌کار می‌رود. مقدار مصرف ‌نگهدارنده‌ دارو 2/1- 6/0 g/day است‌.

کودکان‌: در کودکان‌ 20 mg/kg/day به‌صورت‌ منقسم‌ و در آرتریت‌ جوانان‌ تا40 mg/day مصرف‌ می‌شود.
اشکال دارویی

Coated Tablet : 200 mg, 400 mg

Oral Suspension : 100 mg / 5 ml

نام های تجاری

® IBUPROFEN-TC

® IBUPROFEN-HAKIM

® RUZ-IBUPORFEN

® IBUPROFEN-FA

بازگشت به
فهرست داروها