INDOMETHACIN


موارد مصرف

ایندومتاسین‌ برای‌ کنترل ‌درد و التهاب‌ متوسط تا شدید در بیماریهای‌ روماتیسمی‌ و اختلالات‌ حاد عصبی‌ ـ عضلانی‌ دیگر به‌ کار می‌رود. همچنین‌ در درمان‌ نقرس‌ حاد، قاعدگی‌ دردناک‌ و برای‌ بستن‌ مجرای‌ شریانی‌ در نوزاد مصرف‌ می‌گردد.

مکانیسم اثر

ایندو متاسین‌ یک‌ داروی‌ ضد التهابی‌ قوی‌ است‌ که‌ با مهار ساخت ‌پروستاگلاندین‌ها اثر خود را اعمال ‌می‌نماید. این‌ دارو همچنین‌ تحرک‌ و انتقال ‌پلی‌ مرفونوکلئر ها به‌ ناحیه‌ ملتهب‌ را مهار می‌کند.

فارماکوکینتیک

ایندومتاسین‌ بعد از مصرف‌ خوراکی‌ بخوبی‌ و سریع‌ جذب ‌می‌گردد. مصرف‌ دارو همراه‌ با غذا زمان ‌جذب‌ دارو را افزایش‌ می‌دهد. در مایعات ‌بدن‌ و از جمله‌ CSF وارد می‌شود. دارو متابولیسم‌ کبدی‌ وسیع‌ داشته‌ و عمدتا از طریق‌ صفرا دفع‌ می‌گردد. نیمه‌ عمر دارو به‌طور متوسط 5/4 ساعت‌ است‌.

موارد منع مصرف

در بیماران‌ با سابقه ‌حساسیت‌ به‌ ASA یا دیگر داروهای‌ ضد الهتاب‌ غیر استروئیدی‌ ( NSAIDs )، در بیماران‌ با زخم‌ معده‌ فعال‌ و فرم‌ شیاف‌ آن‌ در بیماران‌ دچار هموروئید یا التهاب ‌راست‌ روده‌ و مقعد نباید مصرف‌ شود.

هشدارها

1 ـ ایندومتاسین‌ در افراد مسن‌، حالات‌ آلرژیک‌، صرع‌، پارکینسون‌ و اختلالات‌ روانی‌ باید با احتیاط مصرف ‌شود.

2 ـ در مصرف‌ طولانی‌ مدت‌ انجام‌ معاینات‌ چشم‌ و خون‌ توصیه‌ می‌گردد.

3 ـ در بیماران‌ مبتلا به‌ اختلالات‌ کلیوی‌، قلبی‌، کبدی‌ و نیز گوارشی‌ با احتیاط مصرف ‌گردد و در صورت‌ بروز ضایعه‌ یا زخم‌ در دستگاه‌ گوارش‌ مصرف‌ دارو قطع‌ شود.
عوارض جانبی
اختلالات‌ دستگاه‌ گوارش‌ شایع‌ است‌. تهوع‌ و اسهال‌ و گاهگاهی ‌خونریزی‌ و زخم‌ گوارشی‌ ممکن‌ است ‌بروز نماید. سردرد، گیجی‌، احساس‌ سبکی ‌سر و بندرت‌ خواب‌ آلودگی‌، اغتشاش‌ یا بیخوابی‌، تشنج‌، اختلالات‌ روانی‌، افسردگی‌ و سنکوپ‌، اختلالات‌ خونی ‌(به‌ویژه‌ کاهش‌ پلاکت‌ها)، افزایش ‌فشارخون‌ و نیز افزایش‌ قند خون‌، تاری‌دید، رسوب‌ در قرنیه‌ و نوروپاتی‌ محیطی ‌ممکن‌ است‌ بروز نماید. مصرف‌ دارو از راه ‌مقعد ممکن‌ است‌ موجب‌ تحریک‌ ناحیه‌ شده ‌و خونریزی‌ گهگاه‌ ایجاد نماید.
تداخل های دارویی

ایندومتاسین‌ با اثر کاهنده‌ فشارخون‌ داروهای‌ مهار کننده‌ آنزیم‌ تبدیل‌ کننده‌ آنژیوتانسین‌ ( ACE )،مقابله‌ نموده‌ و خطر بروز نارسایی‌ کلیوی‌ و هیپرکالمی‌ را افزایش‌ می‌دهد. مصرف‌ همزمان‌ با داروهای‌ ضد میکروبی ‌از دسته‌ کینولون‌ها، خطر بروز تشنج‌ را افزایش‌ می‌دهد. اثر داروهای‌ سولفونیل‌ اوره‌ احتمالا توسط این‌ دارو افزایش ‌می‌یابد. ایندومتاسین‌ دفع‌ متوترکسات‌ و احتمالا لیتیوم‌ را کاهش‌ می‌دهد. مصرف‌ ایندومتاسین‌ به‌ همراه‌ سیکلوسپورین‌ و یا داروهای‌ مدر خطر سمیت‌ کلیوی‌ را افزایش‌ می‌دهد. ایندومتاسین‌ با اثر داروهای‌ مدر مقابله‌ نموده‌، خطر بالارفتن ‌پتاسیم‌ خون‌ را در صورت‌ مصرف ‌همزمان‌ با داروهای‌ مدر نگهدارنده‌ پتاسیم‌ افزایش‌ داده‌ و همراه‌ با تریامترن ‌گاهگاهی‌ سبب‌ کاهش‌ عملکرد کلیه‌ می‌گردد.

نکات قابل توصیه

1 ـ مصرف‌ این‌ دارو فقط در کودکانی‌ توصیه‌ می‌شود که‌ به‌ داروهای‌ با سمیت‌ کمتر جواب‌ نداده‌ یا آنها را تحمل‌ ننمایند.

2 ـ در افراد مسن‌ خطر بروز عوارض ‌جانبی‌ مربوط به‌ CNS به ‌ویژه‌ اغتشاش ‌شعور بیشتر است‌.

3 ـ مصرف‌ این‌ دارو در کودکان‌ توصیه‌ نمی‌شود.
مقدار مصرف

ایندومتاسین‌ از راه‌ خوراکی‌ در بیماری‌های‌ روماتیسمی‌ 200 ـ 50 mg/day در مقادیر منقسم‌ همراه‌ با غذا مصرف‌ می‌گردد. در نقرس‌ حاد250 ـ 150 mg/day در مقادیر منقسم‌ و در قاعدگی‌ دردناک‌ تا 75 mg/day به‌کار می‌رود. شیاف‌ ایندومتاسین‌ بمیزان‌ 100 میلی‌گرم‌ شبها و در صورت‌ نیاز هنگام‌ صبح‌ نیز استعمال‌ می‌گردد. درمان‌ ترکیبی‌ از فرم‌ خوراکی‌ و استعمالی‌ با حداکثر تا میزان‌ 200-150 mg/day انجام‌ می‌شود.

اشکال دارویی

Capsule : 25 mg

Tablet SR : 75 mg

Suppository : 50 mg, 100 mg

نام های تجاری

® INDOMETHACIN-AR

® INDOMETHACIN-HAKIM

® INDOMETHACIN-EXIR

بازگشت به
فهرست داروها